7

7 yaşında yaşadığım hamam böceği travması

o gün ailecek kahvaltımızı yapmış, mutlu bir tabloya ev sahipliği yaparken babam balık tutmaya gideceğini söyledi. açıkcası ben balık tutarken, beklerken ya da orada aletlerle uğraşırken çok sıkılan birisiyim. o yüzden asla balığa gitmem, hoşlanmam.

babam o gün benim de gelmemi istedi fakat ben istemiyordum. dışarıda beni bekleyen arkadaşlarım bensiz top oynamaya başlamamışlardı. bu yüzden babama gelmek istemediğimi, bu seferlik kendisi gitmesini söyledim ama o hiç de bu fikre sıcak bakmadı. "dışarıda oyun oynamayı, babanla balıkta vakit geçirmeye tercih ediyorsun demek ha" gibi bir sözle dolaptan balık için hazırladığı hamuru aldı ve kapıdan dışarı çıktı.

bu sözler 'küçük ben'i yıpratmıştı. üzücü bir tavırla odama gidip üstümü değiştirdim. babam o sırada garajın kapısını açmış arabayı çıkartmakla meşguldü. üçüncü katta oturduğumuz için minik bacaklarımla merdiveni hızlı hızlı inmeye çalışıyordum. o sırada babam ise arabayı çıkarmış garajın kapısını kapatıyordu.

ve merdivenin sonuna geldim, ayakkabılarımı giyerken gözüme bir şey takıldı. yaklaşık 2 metre ileride yerde bir böcek vardı. simsiyah, oldukça iğrenç bu yaratığın yüzü bana dönüktü. eğer dışarı çıkmak istiyorsam o godzillayı geçmeli ve 5-6 metre daha ilerideki kapıdan kurtuluşa ermeliydim.

ayakkabımı giyip cırt cırtları kapattım ve o an geldi, yüzleşme zamanı. artık sadece ikimizin olduğu bu mekanda hiçbir ses yoktu. en küçük bir tıkırtıya hasret kaldığım o saniyelerde, içim her ne kadar korku ve ölüm duygularıyla dolsa da rakibim olan bu 5 santimetrelik yaratığa bunu belli etmemeliydim. belki yanımdaki ayakkabıları yasaklı bir silah olarak kullanabilirdim ya da parmak uçlarımda durarak rakibimi boyumla korkutabilirdim ama daha iyi bir fikrim vardı.

apartmanın içinde "babaaaaağğğğ" diye bağırarak büyük patronu çağırmak istedim. ve en az 5 kere bağırdım fakat en sonunda arabanın sesi geldi. babam gitmişti. ben her şeyi telafi etmek isterken bu iğrenç şey tüm hayatımı mahvetmişti. içim birden bu canavara karşı öfke doldu ama maalesef korku duygumun önüne geçemedi. ayakkabılarımı çıkardım ve eve döndüm.

işte o gün hamamböceği olduğunu öğrendiğim o böceklere kin besleyerek intikam yemini etmiştim. artık onlar benim bu hayattaki en büyük düşmanlarımdı. peki sonra ne mi oldu?

(pi: yaptığım cyborg hamamböceği deneyi)
(pi: yaptığım cyborg hamamböceği deneyi #2)
  • hitus

    burası aslında rastgele bi bölüm ama bana istediklerinizide sorabilirsiniz

    8 takipçi
  • abone ol
  • moderatörler
    hitus
    hedap

  • bu bölüm #karışık bölümünün alt bölümüdür.
  • site kuralları