9

dünyadaki son insan #6

"sevdiklerinin değeri yalnızlıkta saklıdır"

~part 6~


 sokaklarda binlerce araba emin olmayana kadar hiçbirine dokunmadım. babamınkine binip şehirde tur atmaya başladım. öyle zevkliydi ki hiçbir trafik ışığı çalışmıyor . yolda araba yok . son gaz ile etrafıma bakıyordum. bir umut insan görme ümidiyle şehirde dolanıyordum. ama yok yok yok kimse yoktu. avm'nin önündeydim içeriye girdim. bütün mağazalar açık hepsi hizmetimdeydi bu harika bir duygu olmasına rağmen içimdeki korku bu duygunun yanında soluk kalıyordu. önce teknoloji mağazasına girdim. kameralı bir drone alıp çatıya çıktım. şehri kuşbakışı izliyordum .

to be counted ~ devam edecek
  • 0
    adolfbey 1 yıl önce
    yorum
    bu kadar kısa yazma mq yaaaa...
    0
    reelsamurai 1 yıl önce
    ne yapayım aq kısa ve öz yazıyorum günde 2 part atıyorum senin ki gibi 10 yılda bir game of puiv yazmıyorum
  • 1
    zeynepgm 1 yıl önce
    çok güzel
  • hikayem

    Kendi yazdığınız hikayeleri paylaşacığınız bir ortam

    1 takipçi
  • abone ol
  • moderatörler
    soganpro

  • bu bölüm #sosyal bölümünün alt bölümüdür.
  • puiv kuralları geçerlidir