kimimiz kumanda icin savastik kimimiz şeker için aglarken şebeklik yapan annemize güldük.erik agaclarina tirmandik ayagimiz kaydi düştük sustuk elini sirkelerkenki değen topragin mutlulugunu yaşadik bulutlarda yüzdük tekrar o hazzi almak isterdim ne biliyim o zamanlar dedelerimizin elimize tutuşturduğu şekeri hayat ellerimizden çekip aldi be:)
malesef acı gerçekler. cidden keşke aynı yaşta olsak hep. o bu değilde eskiden kaset teyp lere ses kaydı çekip dinlemeyi özledim. hala saklıyorum işin hem güzel hem kötü yanı.
iste bende o boş gereksiz kasetlerin o kurdele gibi sardiklari yerleri çekip çekip evin her tarafina dagitmayi her yeri onla suslemeyi sonrada annemden azar işitmeyi ozledim puvo
sende küçükken bayağı şımarık mışsın😂 bende akşam ezanı bitinceye kadar eve girmedim ve azar yerdim. sonra gider çocukları doverdim gidin evinize bu saatte ne işiniz var diye .😁
evet aradigim cevap acikliyimmi:) burda cunku cok sık zamandir duydugumuz bi cumle ve taciz tecavuz siyaset hirsizlik gasp gibi haberlerdense boyle bi konu acida olsa gülümsetiyor:)
babam işten gelene kadar dışarda durup, kirden simsiyah olmak isterdim. elim yüzüm yara içindeyken oyun oynamaya 'bir şeyim yok' diyerek devam etmek isterdim. o zaman çok şeyimiz varmış halbuki, şimdi bize kalan çocukluğumuzdan başka hiçbir şeyimiz yok
ben 90lar\2000ler çocuğuyum. o dönemin dizileri bir başkaydı bizim için. sıdıka, dadı gibi. ne güzeldi o gunler akıllı telefonlar yoktu. bilgisayar daha yeni yeni yayılıyordu. sobalı bir evimiz vardı üzerinde kestane yapardık mısır patlatırdık. sonra kuzine sobalar cıktı. fırınlı olanlardan. ondan aldık içinde patates közlerdik. lezzeti bambaşka olurdu.... çocukluk diyince aklıma bir çok şey geliyor. hangi birini yazayım ki?:-) ama tabi şeyi yazmasam olmaz. eğer dısardaysak, aksam ezanı okunmadan eve girmemiz gerekirdi... ahhh çocukluk
(pi: @darkier)