2

çöl

ruhu çöle dönmüş çorak bir araziyim
kapkatı yüreğimle bütün çiçeklerim
soldu içimde esen rüzgarlar
devirdi tüm ağaçları ve devrilen ağaçların gölgesi göle düştü
soğudu bütün su
abı hayat vardı içinde
sonsuzluk çöle gizliydi
kum fırtınası eşliğinde dökülmeyen
yapraklar kapladı dört bir yanımı
şimdi kışa dönüyor mevsim
bulutlarla kaplı gök
güneş görünmez oldu günlerden beri
çölümün içinde bir su kuyusu gizli
yanımdan geçenlerin görmediği
hiç içmediğim, hiç tatmadığım
çöle dönen bir orman
ağaçları yanan bir koruluk
çalılarla kaplanan bitki örtüsü
kimse ayak basmıyor
ücra bir köşe artık

bu içeriğe henüz yorum yapılmamıştır.