7

aklımdan geçenler

bugün kalemimi kana buladım. yazarken darma duman ettim kağıdı. ne sinirden, ne de öfkeden bu yaptıklarım. yalnızca yalnızlığın verdiği yoksunluk ve değersizlik duygusu insanı bazen zorlayabiliyor. hele de psikolojiniz benim gibi hassas ise değersiz insanlar için kendi canınızı yakabiliyorsunuz. buda benim zayıflığım.

aslında hayatta bizi ayakta tutan şeylerden biri de zayıflıklarımız. her yanlışımızda hayata daha çok bağlanıyoruz. hayat bu, karşınıza ne çıkacağı belli olmaz. çölde kutup ayısı görmeye benzetiyorum hayatı. çok değişken ve mağrur.

sagopa der ki "güvenimin nesli panda gibi tükeniyor". çok sevdiğim bir mc değil fakat bu sözü beni derinden etkilemiştir. güven duygusu herkese karşı beslenen bir şey değil. güvendiğiniz kişi ananız, babanız gibi olmalı. ona her şartta, her durum da güvenebilmelisiz. ana, baba örneğini bu yüzden verdim. fakat güvene küstüğünüz zaman ana, baba gibi barışamıyor, bir daha yüzünü görmemek üzere pandoranın kutusuna hapsediyorsunuz.

bu içeriğe henüz yorum yapılmamıştır.


  • karalama

    Herhangi bir yazı kısıtlaması olmayan bu bölümde; deneme, şiir, makale ve bilumum metin türlerinde istediğinizi bizlerle paylaşabilirsiniz.

    25 takipçi

  • abone ol

  • moderatörler

    darkier

    ultraviolence

  • yazılanların size ait olması kâfidir.