5

renkleri sevin

"hayatın renklerini görmemek için körden daha fazlası olmak gerek."

fırsat buldukça hayatı eleştiren birisi olarak, gitgide duygusuzlaşmaya başladığımı hissettim. hayal dünyamı ön plana çıkararak gerçek hayattan uzun süre uzakta yaşadım. hayatın gitgide nasıl değersizleştiğini anlarken, çevremle ilişkimi yeterince soğutmadan önce edindiğim tecrübelerle kendimi acı dolu karanlıktan kurtarabildim. fakat zihnimin içinde geçirdiğim fırtınalı birkaç ay bile beni yeterince yaralamaya yetti. karamsar düşüncelerim hala beynimin bir köşesinde, benimle birlikte tekrar karanlığa gömülmek için fırsat bekliyorlar.
bu yaralarımdan da yola çıkarak şunu söyleyebilirim ki, depresyon sizi körden daha beter yapar. hayatın tüm neşesi, tüm ışığı o zaman zarfı içerisinde sanki hiç var olmamış gibi görünür. renklerden yoksun, zevksiz ve huysuz bir insan haline gelirsiniz. bu durumdan kurtulmak çok da kolay değildir tabii. eğer gerçekten depresif bir ruh haline büründüyseniz, sizi oradan çıkaracak tek şey yine sizsiniz. ben görmezden gelmeyi öğrendiğim için kalıcı bir çözüm bulamadım tabii. fakat siz kendinize çok iyi bir ilaç hazırlayabilirsiniz. renklerden soğumayın, bu da bir nevi hastalıktır. tedavisi zor olan bir hastalık.
  • 1
    ibonunbiyigi 15 gün önce
    depresyondan çıkmanın bence hiçbir yolu yok ya, sadece zaman çözüyor işi. dediğin gibi ne yediğimden zevk alıyorum ne uyuduğumdan bir şey alıyorum. her saniye ölmek istiyorum.