3

adnan yücel - ocakta kitap

susmuştu zamanın çılgın öfkesi
sürgün bitmiş rüzgar salınmıştı
vakitlerden bir sabah kapınız kırıla kırıla çalınmıştı
anam anam güzel anam
kitapta cahil
toprakta bilgin anam
kaysılar da yeni kızarmıştı
mutluluk adına söylenen şarkılar
sabah düşmanlığında suç sayılmıştı
ben düşmüşüm kasaba yollarına
yaşım çocuk başım çocuk
iki yanımda iki insan iki silah
anam arkamda bir göz yaşı seli
arkamda dağlar yıkan bir ah


ağlamasın diye dalda kaysı
ve yeniden kırılmasın diye kapılar
kırılmış kanatları kitapların
nehirler dizilmiş ocak başına
denizler dalgalar dizilmiş
anam bakmış kitaplara kitaplar bakmış anama
odun dese çalı çırpı dese değil
kömür dese tezek dese hiç değil
anam anam güzel anam kitapta cahil
toprakta bilgin anam kendi gözlerinde yaş
kitapların gözlerinde kan
puhur dediğimiz o kerpiç bacadan
gün boyu alev alev
bir çağın yüreği savrulmuş durmadan

bu içeriğe henüz yorum yapılmamıştır.

  • şiir

    Güneşin ışığı bile sizi terk ettiği zaman yolunuzu aydınlatacak tek şey ay ışığıdır.

    38 takipçi
  • abone ol
  • moderatörler
    hiwron
    mavisu

  • bu bölüm #kültür-sanat bölümünün alt bölümüdür.

  • yıllardır sevdiğimiz şeyler için için şiirler yazıldı ilk insanlardan gelen bu süreçten şimdiye kadar yazıyoruz bir nevi kendimizi sözlerimizle anlatamadığımız noktalarda acilen imdatımıza yetişen bir araç görevi gördü şimdide puiv çatısı altında şiirle birleşmeye geldik birleşerek aşklarımızı sevgilerimizi birlikte tüm dünyaya haykıracağız