öğrenilmiş çaresizlik (cam tavan sendromu)

    5
    incekalem049 2.3.2018 08:01
    öncelikle hepinize günaydın;
    nereden çıktı bu şimdi öğrenilmiş çaresizlikte neymiş cam tavan falan...
    bunlar hep kafamızın içinde var olan şeyler neyse fazla uzatmayayım.
    uzakdoğuda günlük hayatın içinde fillerin kullanıldığı bölgeler vardır fakat fil çok büyük ve güçlüdür onu zapt etmek oldukça güçtür o yüzden şöyle bir yöntem geliştirmişler:
    filleri henüz küçük bir yavruyken yere çaktıkları bir kazığa zincirle bağlarlar yavru fil günlerce gecelerce çok uğraşır kurtulmak için...
    fakat bir türlü başaramaz ve bir süre sonra bırakır kurtulmaya çalışmaz...
    aradan yıllar geçer yavru fil büyümüştür tonlarca ağırlığı kaldırabilecek kadar güçlü bir yetişkin olmuştur artık istese bir hamlede zinciri parçalayacak kadar güçlüdür...
    fakat yine de o zincirden kurtulmak için uğraşmaz çünkü geçmişte daha önce yüzlerce kez denemiş ve başaramamıştır...
    işte buna öğrenilmiş çaresizlik denir.
    cam tavan kısmına gelince;
    yanlış hatırlamıyorsam normal bir pire 70 santimetre yüksekliğe kadar zıplayabilir...
    bilim adamları pireleri 30 santimetre yüksekliğe sahip cam kavanozların içine koyar ve başlarlar alttan ısıtmaya,alttan ısınmaya başlayan pireler de zıplamaya başlarlar...
    fakat her zıplamada başlarını görünmez bir engele çarpmaktadırlar...
    belli bir süre sonra bilim adamları kavanozu kaldırır fakat alttan ısıtmaya devam ederler...
    gel gör ki aslında 70 santimetreye kadar zıplama kabiliyeti olan pireler 30 santimetreden daha yükseğe zıplayamazlar çünkü artık kafalarını görünmez bir engele çarpacaklarına inanmaktadırlar...
    işte buna cam tavan sendromu denilmektedir yani öğrenilmiş çaresizliğin başka bir örneği...
    bu şekilde birçok deney yapmış bilim adamları farelerle maymunlarla vs. fakat sonuç hep aynı çıkmış...
    fakat bana ilginç gelen bir örnekle sonlandırayım yazıyı yoksa sonu gelmeyecek.
    bir akvaryuma köpekbalığının yemeği çok sevdiği bir balık cinsini koyuyorlar ve akvaryuma aç bir köpekbalığı bırakıyorlar...
    fakat köpekbalığıyla diğer balığın arasına cam bir engel koyuyorlar köpekbalığı yüzlerce kez hamle yapıyor ve her seferinde cam engele çarpıyor ve canı yanıyor...
    sonra kaldırıyorlar engeli ama köpekbalığı diğer balığın tarafına doğru geçmiyor
    hatta diğer balık köpekbalığının yanına geliyor fakat köpekbalığı diğer balığa hiç bir şey yapmıyor çünkü eğer hamle yaparsa canının yanacağını düşünüyor
    işte bir öğrenilmiş çaresizlik vakası daha...
    peki biz neyiz pire miyiz,fil mi,maymun mu,köpekbalığı mı doğru hiçbiri değiliz biz insanız...
    peki neden matematiği başaramayacağını düşünüyorsun ya da ingilizce öğrenemeyeceğini,neden üniversiteyi kazanamam diyorsun ya da sigarayı bırakamıyor musun neden hak ettiğin noktaya gelemeyeceğini düşünüyorsun,neden iyi imkanlara sahip bir iş bulmuyorsun ya da bulunduğun iş yerinde yükselemiyorsun...
    çünkü defalarca denedin ve olmadı dikkat et sende çaresizliği öğrenmiş olmayasın...
    peki ne yapman gerekiyor;
    bugünü milat olarak kabul et ve kendine şunu şöyle ben değerliyim ve yapabilirim,başarabilirim.

    unutmayın çaresiz değilsiniz, çare siz siniz!
    sadece bakış açınızı değiştirin ve hayatı içtenlikle kucaklayın...

  • 1
    anilcan 2.3.2018 08:06
    sayende özgüven kazandım artık hedefime giden yolda beni kimse durduramaz
    0
    incekalem049 2.3.2018 08:08
    teşekkür ederim
    hayat yolunda başarılar :) +