puiv - yy / herhangi bir zamana not

    3
    whyysoserious 15.8.2018 17:42
    geçmişe bir intihar notu bırakayım o vakit. hala yalnızım. sanki hayatı kafamın içinde kurduğum hayal dünyamın içine sıkıştırmışım da iki kelam edip gönlünü çelemiyorum (ismin bir önemi yok değil mi?) yada vereceği olumsuz bir yanıtın ihtimali dilimi mühürlüyor. zaman geçtikçe insanlardan uzaklaşıyorum. kendimi bu zamana ait hissetmiyorum. kendimde bu zamanda yaşayabilecek bi yetenek bulamıyorum. insana rağmen, insan için, tabiata rağmen tabiat için gibi hiç bir gayem olmadı zaten beceremezdim. zihnimde george orwell’in doublethink’i beliriyor insanları gördükçe. “savaş barıştır, özgürlük köleliktir, cahillik güçtür.” gerçeklere bu kadar kör olmak akıl işi midir sence? bazen kaseti sona sarıp dünyanın yanışına bir sigara yakıyorum. kendi sonunuzu kendiniz hazırladınız diyebilmek için. bu düşüncelerim ya kibirimden yada elem veren bu zamanlardan kaçmak isteyişimden. ikinci seçeneği tercih ederim. çünkü; zaman saadette izafi kısalır iken, felaket anlarında izafi uzar. dostum insanlar ölüyor. insan başka bir insanın hırsları yüzünden, egosu yüzünden ölüyor. maddi olan herşeyin biriktirme çabası içine düştük. hemen hemen herkes ihtiyacından fazlasının peşinde. daha iyimser olayım, kimse gerçek ihtiyacının farkında değil. enson ne hakkında bir fikir ürettin? öyle başkasından alınma ikinci el fikirler değil kendine ait, insanların ön yargılarını önemsemeden açığa çıkarabildiğin, gelişime muhtaç olan ve bunun için çabaladığın kendine ait fikirler. ben? daha öncede bahsettiğim gibi fikirlerim, düşüncelerim artık pıhtılaşmaya yüz tutmuş durumda. kitaplar, gözlemler tedavi amaçlı ne yapsam fayda sağlayamadım. insanın ne mala ne mülke ihtiyacı var dostum. insanın insana ihtiyacı var, paylaşmaya, birlikte yaşayabilmeye ihtiyacı var.

    keşke firmaları değilde insanların acılarını evrenselleştirsek. birbirinin faydası için yaşayan insanlar yetiştirebilsek. iyilik yaparken karşılık beklemesek mesela. kötü olana karşı birlik olup dik dursak. yaşatmak için yaşamak olabilir mi sence? biliyorum, fazla ütopik. müziğin sesini açar mısın? vakit, zamanı sessizliğe boğma vaktidir. belki ortak bir düşüncede zihinlerimiz buluşur, gönül birlikteliklerine yol açar.