yanlış düşüncelerin pişmanlığı

    12
    puivundik 12.2.2017 00:48
    ben yıllardır ailemle anlaşamadım. onların her şeye karıştığını, bana saygı duymadıklarını düşünürdüm. yapmak istediklerime izin vermiyorlar, istediğim gibi yaşayamıyorum, hiçbir şey yapamıyorum derdim. fakat çok büyük yanılmışım. yaklaşık 15 dk önce babam aradı. sesi o kadar solgun ve hisliydi ki ilk sorum hasta mısın oldu. bu sorunun ardından şu sözleri oturdu içime;
    " yıllarca sizin için uğraştım. iyi yerlerde olun, iyi bir hayata sahip olun diye çabaladım. şimdi hergün biri gelip ...... kitap çıkarmış, radyoya başlamış, hayırlı olsun, çok iyi, başarılı gibi şeyler söylediğinde gözlerim doluyor. içimden demek ki başarmışım diyorum. yolun açık olsun oğlum, sen artık özgürsün. istediklerini elinde tutuyorsun. yaptığın her şeyde arkandayım. seninle gurur duyuyorum"
    sadece ağladım onu dinlerken. eğer varsa benim gibi düşünen yapmayın onlar sizi sizden daha çok düşünüyormuş.

    not: amacım kimseyi kırmak, eskiyi hatırlatmak değil. içimizde var ise babasını kaybeden onlardan bu yazı için çok özür dilerim. sizi üzmek için değil diğerleri değerini bilsinler diyedir.
  • 2
    gaddarus 12.2.2017 00:55
    hiç bir anne baba evladının kötülüğünü düşünmez onlar ne diyorsa sizin iyiliğiniz için söylüyorlar
    2
    puivundik 12.2.2017 01:02
    kesinlikle öyle
  • 2
    oxygen 12.2.2017 00:59
    onlar sonuçta bu yolları geçtiler. nesil farkı olabilir bizi anlamıyor olabilirler. ama onlar kötülüğümüzü isteyecek değiller. onlar bizim için hep daha iyisini istemişlerdir. 99 aldığımızda neden 100 almadın derken daha iyisini hakettiğimizi düşündükleri içindir. iyi ki vardırlar. allah onları sakın başımızdan eksik etmesin. ben korkarım onlarsız...
    2
    puivundik 12.2.2017 01:02
    en büyük korkum onları kaybetmek
  • 1
    jackz 12.2.2017 00:59
    kesinlikle öyle ailemizin değerini bilmek gerek eskiden ben de senin gibi düşünürdüm bişeyler başarınca senin için sevinmeleri anlamanıza yeter.
    0
    puivundik 12.2.2017 01:03
    benimle seviniyor olmaları bile yeterli bence şu an
  • 1
    circlepit 12.2.2017 02:58
    duygulandım ya... içimden onları arayıp sizi seviyorum demek geldi bee..
    0
    puivundik 12.2.2017 08:43
    aradın mı?
    0
    circlepit 12.2.2017 13:15
    hayır yurt dışı çok yazıyor bee...
    1
    puivundik 12.2.2017 13:48
    konuştuğun ilk fırsatta söyle bunu bence
  • 1
    ofsaytsizburak 12.2.2017 03:26
    annem ve babam olmasa hayatta dik duramazdım. onların yeri çok ayrı. zaman geldi kendileri aç kaldı beni doyurdular.

    inşallah çocuklarına çok iyi bakıp değer veren tüm anne babaların mekanları cennet olur.
    1
    puivundik 12.2.2017 08:44
    amin inşallah
  • 1
    hellomyfriend 12.2.2017 03:43
    yaktın cigerimi gece gece kardeşim
  • 1
    noteman 12.2.2017 08:31
    başlığı okurken kendimi gördüm şu an da evin asi çocuğu benim ve anlamak ta istemiyorum .d
    0
    puivundik 12.2.2017 08:45
    çok geç olmadan anlayacağına eminim
  • 1
    graffozi 12.2.2017 13:57
    ben babamla öyle şeyler yaşadım ki birbirimize silah bıçak aklınıza ne gelirse.... çok kavgalar ettik ama son küslüğümüz 11 ay sürdü. yazın sezonda çalışıyordum eve geldim bi gece ertesi gün için izin almıştım gelirken de epey içmiştim eve geldim çıktım karşısına ve tek cümlem şu oldu '' pişman mısın ? '' olmaz olurmuyum oğlum dedi bana yıllar sonra oğlum dedi inanamadım o an ağladık sarıldık birbirimize ve ben rehberimden rast gele insanları arayıp babama kavuştum demişim eğer hayattaysa şimdi ailenizin kıymetini bilin onları üzmeyin onlar kalıyo bitek hatıra