6

narkissosun gölgesi

suya düşen bir nergis yaprağı
dalından kopmuş, gölgesine kavuşan
kimse sevmedi, sevemezdi de
kendine aşık biri kendini kime bırakır
kimin elini tutar?
çiçekler açar baharda
gökte rengarenk uçurtmalar
yeni öpücükler doğuruyor dudaklar
limanlardan gemiler ayrılıyor
ah bu su olmasaydı
narkissos görmeseydi gölgesini
düşmeseydi hülyasına ne iyi olurdu
fakat nergisler doğamazdı bu kez
her iyiliğin bir kötülüğü var
her günahın bir sevabı
her özlemin bir vuslati
nergislik var gölgemde
cümlelerim birbirini sayikliyor
gölgeme değil sana sarıldığım günlere...