5

virginia woolf’un kocasına yazdığı veda mektubu


en sevdiğim,
yine delirecekmişim; bu korkunç günleri
anlayamayacaksınız gibi hissediyorum. ve sanki
giden zamanı geri çeviremeyeceğim. sesler
duymaya başlıyorum ve konsantre olamıyorum.
bu yüzden yapmam gereken şeyi
yapıyorum. bana verebileceğin en büyük
mutluluğu verdin. kimsenin yapamayacağı
şeyleri yaptın. iki insanın birlikte daha mutlu
olabileceğini sanmıyorum. ben artık
yaşayamayacağım. biliyorum, senin hayatını
mahvediyorum, bensiz daha mutlu olacaksın.
görüyorsun bu mektubu bile doğru düzgün
yazamıyorum. okuyamıyorum. hayatımdaki
bütün mutluluğu sana borçlu olduğumu
söylemek isterim. bana karşı inanılmaz sabırlısın
ve iyisin. şunu söylemek istiyorum -aslında bunu
herkes biliyor- eğer biri beni bu durumdan
kurtarabilecek olsa bu sen olurdun. her şey beni
terk edip gitti ama senin iyiliğin hep benimle
kaldı. artık senin hayatını mahvetmeyeceğim.
kimse, seninle mutlu olduğumuz kadar mutlu
olamazdı. (ve kendini vurur...)
  • 1
    gamzeszgin 13 gün önce
    sevdikleriyle bu kadar mutlu olanlar için de kötü sonlar varmış demek ki.
    1
    horseman 13 gün önce
    sevgi meyveli yoğurt dondurması gibidir. hafiftir, lezzetlidir, tadı damaginda kalır fakat fazla yersen zehirlenirsin
    1
    gamzeszgin 13 gün önce
    öyle bir anlattın ki canım çekti :d
  • 0
    bhr59 13 gün önce
    kendini bilen insanlar ne güzel çok güzel yazmış
  • 2
    simbilli_55 13 gün önce
    aşk yetmiyor, içimdeki karmaşayı çözmeye.
    1
    horseman 13 gün önce
    aşk, karmaşıklığı çözmez aksine daha da karmaşıklaştırır. aşkı çekici yapan da bu. karmaşıklikta kaybolmak...
    1
    simbilli_55 13 gün önce
    peki ya insan hayatı zaten bu kadar karmaşıkken, neden bir karmaşıklığı daha bu kadar büyük bir istekle sokmak ister ki dünyasına? sonunda canının yanacağını bile bile. bu tamamen delilik değil mi?