virginia woolf’un kocasına yazdığı veda mektubu

    5
    horseman 3.8.2019 16:08

    en sevdiğim,
    yine delirecekmişim; bu korkunç günleri
    anlayamayacaksınız gibi hissediyorum. ve sanki
    giden zamanı geri çeviremeyeceğim. sesler
    duymaya başlıyorum ve konsantre olamıyorum.
    bu yüzden yapmam gereken şeyi
    yapıyorum. bana verebileceğin en büyük
    mutluluğu verdin. kimsenin yapamayacağı
    şeyleri yaptın. iki insanın birlikte daha mutlu
    olabileceğini sanmıyorum. ben artık
    yaşayamayacağım. biliyorum, senin hayatını
    mahvediyorum, bensiz daha mutlu olacaksın.
    görüyorsun bu mektubu bile doğru düzgün
    yazamıyorum. okuyamıyorum. hayatımdaki
    bütün mutluluğu sana borçlu olduğumu
    söylemek isterim. bana karşı inanılmaz sabırlısın
    ve iyisin. şunu söylemek istiyorum -aslında bunu
    herkes biliyor- eğer biri beni bu durumdan
    kurtarabilecek olsa bu sen olurdun. her şey beni
    terk edip gitti ama senin iyiliğin hep benimle
    kaldı. artık senin hayatını mahvetmeyeceğim.
    kimse, seninle mutlu olduğumuz kadar mutlu
    olamazdı. (ve kendini vurur...)
  • 1
    gamzeszgin 3.8.2019 16:30
    sevdikleriyle bu kadar mutlu olanlar için de kötü sonlar varmış demek ki.
    1
    horseman 3.8.2019 16:40
    sevgi meyveli yoğurt dondurması gibidir. hafiftir, lezzetlidir, tadı damaginda kalır fakat fazla yersen zehirlenirsin
    1
    gamzeszgin 3.8.2019 18:16
    öyle bir anlattın ki canım çekti :d
  • 0
    bhr59 3.8.2019 17:50
    kendini bilen insanlar ne güzel çok güzel yazmış
  • 2
    simbilli_55 4.8.2019 00:40
    aşk yetmiyor, içimdeki karmaşayı çözmeye.
    1
    horseman 4.8.2019 00:50
    aşk, karmaşıklığı çözmez aksine daha da karmaşıklaştırır. aşkı çekici yapan da bu. karmaşıklikta kaybolmak...
    1
    simbilli_55 4.8.2019 01:15
    peki ya insan hayatı zaten bu kadar karmaşıkken, neden bir karmaşıklığı daha bu kadar büyük bir istekle sokmak ister ki dünyasına? sonunda canının yanacağını bile bile. bu tamamen delilik değil mi?