çocuklara kıymet bilmeyi nasıl öğretebiliriz?

    13
    incekalem049 3.4.2020 10:35
    çoğu çocuk, erken yaşta "lütfen" ve "teşekkür ederim" demeyi öğrenir. ancak bir çocuğa takdir etme hissi uyandırmak, kelime öğretmenin ötesindedir. kuzey carolina üniversitesi gelişim bilimleri merkezi'nde klinik psikolog ve yönetmen olan dr. andrea hussong kıymet bilme araştırmalarını inceledi ve son 3 yıldır “raising grateful children” adlı bir projeyi yönetti. devam eden çalışma, küçük çocuklarda kıymet bilme duygusunun geliştirilmesine farklı yollar arıyor.

    çocuklara kıymet bilmeyi nasıl öğretebiliriz?
    dr. hussong ve psikolog ekibi, 6-9 yaş arasındaki çocuklarla birlikte 100 orta sınıf aileyle odak grupları ve laboratuar ziyaretleri yaptı. dr. hussong’a neden bu yaş grubu üzerinde çalıştığını sorduğumuzda, bu yaş grubu çocukların samimiyetsiz bir teşekkür ediyor ve gerçeği fark edebiliyorum dedi.

    bu odak gruplarına katılan çocuklar şu an 9-12 yaşları arasında ve yılda birkaç kez aileleriyle birlikte laboratuarı ziyaret etmeye devam ediyorlar. dr. hussong ve ekibi şu ana kadar ebeveynlerin minnettarlığı öğretmelerinin 4 yolu olduğunu tespit ettiler.

    davranış modelleme: çocuğunuzun önünde kasıtlı olarak veya değil, kıymet bilme ve minnet duymanız onun üzerinde modellenecektir.

    inisiyatif alma: çocuklarınızın takılabileceği ortamları seçerek şükran duygusunu teşvik edebilirsiniz. bu, evsiz bir sığınma evinde gönüllü olarak çalışarak veya orada arkadaşlarıyla zaman geçirmeye teşvik ederek yapılabilir.

    sohbet etmek: kıymet bilme hakkında bir konuşma yapmak yerine, günlük konuşmalarda şükranın en iyi şekilde öğrenildiğini görülmektedir.

    cevapsız fırsatlara tepki verme: çocuğunuz kıymet göstermediğinde tepki verme biçiminiz de süreci etkileyebilir. hedef, davranışlarını düzeltmek değil, durumu nasıl anladıklarını anlamaya çalışmaktır.

    dr. hussong, çoğu zaman, ebeveynlerin çocuğunun minnettar olmadığından yakındıklarını söylüyor. belki çocuğun ayrı bir isteği vardır. çocuğunuza sık sık teşekkür etmeyi unutmayın. çocuğunuza arkadaşının ihtiyacı olacağı gibi büyükannesinin de ihtiyacı olabilir.

    durumu bu perspektiften düşündükten sonra konuşmayı, daha fazla önceliğe sahip olanı anlamalarına yardımcı olmak için yeniden şekillendirin. mesajı yalnızca teşekkür etmek için değil daha fazla yardımcı olmak için söyleyin.

    dr. hussong, minnettar olmaktan çok empati kurmak ve daha iyi sosyal becerilere sahip olmanın şükran duymayı arttıracağını söylüyormuş.
  • 0
    kayipunicorn 3.4.2020 14:15
    kendimle kıyasladım da bilemedim :((
  • 0
    dogal_sut 3.4.2020 15:44
    dayak
  • 0
    bustapolito 3.4.2020 17:11
    çok güzel bir konuya değinmişsin öncelikle araştırmandan ötürü ve bu paylaşımı bizlere sunduğundan dolayı çok teşekkür ederim. bir konuya değinmek isterim ki bizim türk milletimiz olarak basit örnekler vereceğim herkesin bildiği şeyler aslın da fakat ne kadar önemli olduğunu vurgulamak istiyorum.

    çocuk yetiştirirken önceliklerimizden birisi bir şeyin karşılıksız bir yol ile elde edemiyeceğimiz kanısına varmamızdır yani kısaca bir örnek vereyim çalışmadan etmeden bir şey elde edilmez bunu zaten bizim türk milleti yapıyor fakat artık eskisi gibi aktif bir öğrenim şekli olduğunu düşünmüyorum. eğer siz bir çocuğa karnesi kötü olduğun da dahi bir isteğini karşılarsanız bu çocuğu hayatı boyunca olumsuz etkileyecektir, her şeyin karşılıksız bir şekilde ne olursa istendiğini düşündürecek ve ileride bu çocuğa bu evladımıza kötülük yapmak gibi bir kısıtlık getireceğiz.

    bir genç insanı düşünelim elinde ne meslek ne üniversite nede başka bir şey var fakat siz gidip ona karşılıksız şekilde araba alırsanız veya ona zorluk yaşatmazsanız en çok kötülüğü yapmış olursunuz edepte terbiye de böyledir bir şeylerin karşılığını göstermelisiniz ki çocuk ona küçüklükten benimsesin... yurt dışın da bazı aileler de varlıklı aileler de ne olursa olsun çocuklarını belirli yaşa kadar kendi şirket bünyesin de çalıştırmazlar ve bana fazlasıyla doğru geliyor, bir insanın ilk önce ezilmesi ustası olması gerekiyor, fakat türkiye de bu böyle değil ben yaşayamadım evladım yaşasın deniliyor ve en büyük kötülük o zaman başlıyor eğer ki anne-baba genç bir insana her türlü imkanı sağlar altına araba koyar cebine para doldurur ise zaten o şahıstan bir şey beklenemez ilerde şirket de yönetemez yönetse bile uzun sürmez maalesef sonu hüsran ile biter...

    diyeceğim o ki herkesin belirli bir yaşa kadar zorluk yaşaması acılar çekmesi gerekiyor ne kadar varlıklı olursa olsun benim gözüm de 14 yaşına kadar bir çocuğun zorlukları öğrenmesi gerekiyor, o yaşa kadar cebine fazla para konulmaması istenilenlerin alınmaması gerekiyor ondan sonra belirli dönemler de anne babaya güven açısından bazı istekler karşılıklı şekilde karşılanarak veya ödüllendirelerek çocuğun isteklerini karşılayabilir fakat her insanın dediğim gibi zorluklardan geçmesi gerekiyor. zaten bireyimizin anne-babası bilinçli ise eminim ki kıymet bilmeyi aşılayacaklardır, önemli olan bilinçlenmek her doğuran anne-baba bireyi olamıyor bunu hepimiz biliyoruz.

  • 1
    gamzeszgin 3.4.2020 18:39
    derste de bu örneği göstermişti hoca. bu tarz davranışlar özellikle kişiliği etkileyen 0-6 yaş döneminde kazanılır. rol model olmak bence en önemli ve en etkilisi. gördükleri duyduklarıyla şekilleniyorlar. ebeveyn tutumları önemli.
    0
    incekalem049 6.4.2020 18:01
    bilgilendirme için teşekkür :) +
  • 1
    hedap 6.4.2020 21:23
    çocukerkil bir ebeveyn olmazsan doğal yollardan öğrenir.
    0
    incekalem049 7.4.2020 11:25
    mantıklı :) +