kolay değil.

    7
    amputesincap 27.4.2017 19:07
    en yakınımken, hayatımdan bir veda bile etmeden çıkıp gitmeni kaldırmak kolay değil. her gün karşılaşıp bir merhaba bile diyememek, beni gördüğünde kafanı ters yöne çevirmeni izlemek de kolay değil. neredeyse bir ay oldu. ben sana ne yaptım lan böyle siktir ettin beni? elimde miydi sanki seni sevmek. ben mi istedim seni sevmeyi? keşke kafamın daha net olduğu bir dönemde fark etseydim bunu. biliyorsun, benim için kolay değil hoşlandığım birine açılmak. bunu en çok senin anlaman gerekirken neden bana böyle sırtını döndün? biliyor musun neden diye düşünmekten geceleri uyuyamıyorum. gündüzleri de insanlara problem yokmuş gibi davranmaktan çok yoruldum artık. gün geçtikçe kendimi kaybediyorum, hayatım ellerimden kayıp gidiyor. bunun bütün suçunu sana yıkamam, benim de hatam çok ama ne olurdu yanımda olsan? bana değer verdiğini düşünürdüm. insan değer verdiği birini nasıl bu kadar kolay hayatından çıkarır bilmiyorum. sanki dertlerimi anlatıp, dertlerini dinlediğim kişi sen değildin. yaşım daha 19 lan benim. ağzıma sıçtın bu yaşımda. biliyorum burayı okumayacaksın ama yazacak başka yerim yok. sen bir şey söyleyene kadar sana da yazmayacağımı söyledim o akşam. söylemez olaydım...
  • 1
    circlepit 27.4.2017 19:33
    kardeşim sigara içmiyorum yoksa yakardım...kolay olmadığını biliyorum. hayatında farklı şeyler yap, dikkatini dağıtacak bi şeylerle ilgilenen. biraz da olsa kendine geliceksin....
    2
    amputesincap 27.4.2017 19:42 ~ 19:45
    abi deniyorum, her yolu deniyorum. yeni bi spora başladım, gitar dersi almaya başladım ama kafamın nerede olduğu belli, zevk vermiyor hiç biri. bıktım artık bu şekilde yaşamaktan. ruh hastası olduğumu falan düşünmeye başladım.
    1
    quentra 27.4.2017 19:54
    gitara devam en kötü bir solo atar mutluluklar dilersin
    1
    amputesincap 27.4.2017 20:02
    gitarı bırakmayı düşünmüyorum zaten. bu süreç geçer herhalde, en azından kazandırdığı bir şey olsun.
    1
    quentra 27.4.2017 20:05
    aynen panpaa
    1
    circlepit 27.4.2017 20:06
    valla o zaman, zamanla geçicek kardeşim. ben 17-18 yaşında yaşamıştım bu psikolojiyi. ama hep karşılaşıyor olman kötüymüş. ondan uzaklaşmam ve zamanın ilerlemesiyle beraber geçti gitti..
    yani olabildiğince uzak dur, unutmaya çalış. başka kız bul. inan pişman olmıycaksın...
    0
    amputesincap 27.4.2017 20:11
    aynı kampüste yaşıyoruz :( zamana bıraktım bende, mücadele edecek mental gücüm kalmadı.
  • 1
    deep 27.4.2017 19:46
    19 yaşında galiba aynı şeyleri yaşamışız

    seni çok iyi anlıyorum ama dönüp bakıyorum arkama 9 sene geçmiş

    ne o yandığım insanın yüzünü hatırlıyorum nede umurumda. şuan çok seviyorum ve çok mutluyum :)
    0
    amputesincap 27.4.2017 19:51
    tavsiyen varsa bu dönem için, her türlüsüne açığım aslında :(
    1
    deep 27.4.2017 19:55
    pek yapabileceğin bir şey yok ama kendine değer vermeyi öğrenmen lazım. hiç değmiyor kardeşim hiç. ben 1 sene de atlattım. sonra tabi o koştu peşimden 2-3 yıl ama atı alan üsküdarı geçmişti :)

    2-3 yıl sonra bu günleri hatırlayıp güleceğine %100 garanti veriyorum.
    0
    amputesincap 27.4.2017 20:03
    rahatlatıcı oldu biraz :) teşekkür ederim.
  • 1
    bele 3.9.2017 01:10
    ne durumdasın
    0
    amputesincap 3.9.2017 01:14
    çok daha iyiyim, teşekkür ederim. çok mutlu etti bu yorumun beni :)
    1
    bele 3.9.2017 01:17
    mutlu olman da beni mutlu etti :)
    0
    amputesincap 3.9.2017 01:33
    mutlu olmak güzel şey, hazır elimizdeyken keyfini çıkarmak lazım puvo :)
  • 0
    aydakigunes 16.9.2018 12:58
    gerçekten kolay değil.