17

babamın hayatta başıma gelen en kötü şey olması

7 yaşıma kadar hayatta en sevdiğim insandı babam. dünyanın en komik, neşeli, harika insanıydı benim için. işten hep geç gelirdi, onunla geçirdiğim her saniye kıymetliydi belki bu yüzden.

ben tam 7 yaşındayken bir ağustos ayında işe gideceğim diye çıktı kapıdan, yine geç gelir sandığımdan onu bekledim heyecanla, gelmedi. ben de uyudum. uyandım; annem ağladı, ben onu izledim. kardeşlerim benden daha düşkündü babalarına, hastalandılar. ben yine izledim, annem yine ağladı. bizi terk etmiş.

aradık onu, dedi ki her şey çok güzel olacak, her şey yoluna girecek yanınıza geleceğim, inandık. yalandı.

telefon çaldı, babamın ailesi bizi tehdit etti onu merak ettiğimiz, aramaya çalıştığımız için. bunun üzerine kadıköy'den iç anadolu'da, daha önce 1 defa ziyaret ettiğim küçük bir ilçeye taşındık yani annemin memleketine.

ilkokul 2. sınıfa başladım yeni şehrimizde, bir öğretmen sordu babanın adı ne, ne iş yapar diye, gözlerim doldu ve ilk kez reddettim belki de onu. "benim babam yok."

borçlar bıraktı üzerimize biz onu öderken duyduk ki bir başkasıyla evlenmiş, annem ağladı. o tekrar boşandıktan sonra bizi aradı, yine hiç tutmayacağı sözler verdi, yalanlar söyledi bize. annem yine inandı, ben bu sefer inanmadım.

babam tanıdığım en kötü insandı hayatta. en yalancı en umursamaz... onu seven insanları hiçe saydı. geride bıraktığı kadınını, çocuklarını hiçe saydı. giderken insanlara olan güvenimi, çocukluğumu da aldı.
babam şu hayatta başıma gelen en kötü şey.




  • 0
    banabubade 2 ay önce
    bizim hayatımızı orhan gencebay mı yazdı amk
    1
    cahilinbiri 2 ay önce
    olabilir valla 🚬🚬
  • 0
    hurshit 2 ay önce
    vay gavat vay, inşallah ölürsün
    0
    tuzluportakal 2 ay önce
    bir an yazara söyledin sandım :o
  • 1
    hedap 2 ay önce ~ 2 ay önce
    bir insan anne babadan ne kadar erken kurtulursa o kadar iyi.
    baba yok bende de. ama iyi ki de yok. kimseye sırtımı yaslamiyorum. çalışıyorum kazanıyorum harcıyorum yaşıyorum.
    allah'tan baska sırtını kimseye dayamaman gerektiğini biraz erken öğreniyorsun sadece.
    varsa yoksa o. o'nun yarattıkları gelip geçici.
    0
    cahilinbiri 2 ay önce
    evet çok haklısın
  • 0
    ovmaygot 2 ay önce
    boktan durum.
    0
    cahilinbiri 2 ay önce
    öyle :/
  • 0
    serhatcakmak 2 ay önce
    sanki beni anlatmışsın gerçekten bende 8 yaşıma kadar çok severdim babamı bir kız babasına nasıl aşıksa benimde öyleydi eve gelirdi tuvaletin önünde ayakta beklerdim çıkmasını birlikte arkasından giderdim mutfağa o geç saatlerde annemin yaptığı yemekleri yesin etsin diye en güzel hizmetleri ederdik şakalar yapardır ederdik ama o her zaman suratı asıktı bıraktı gitti bizi her zaman bak eve dön çocuğumuz var dendiğinde alışacak bilmem ne derdi ederdi ama alıştım yokluğuna varlığı var ama varlığıyla olmayanın yokluğu olsa ne olur o kadar uzun hikaye ki anlatmak ile bitmez. sağolsun çocukluğumu çaldı benden, duygularımı, insanlara olan güvenimi aldı benden, hayatımı aldı...
    0
    cahilinbiri 2 ay önce
    :(