saçma sapan şeyler.

    5
    ugurkaya1905 20.5.2018 01:09
    intihara meyilli bir yapım var. ama bir türlü intihar ettirmeyen sebepler içinde yüzdüğüm de doğrudur. bezen sorgulasam da kendimi degistiremedigim huylarimda var. sakinlemek için açtığım bir blog sayfasında beni yazmaya mecbur eden o sayısız saygın insanlarla dolu bir ortamda kendime yer bulamadım mesela. ya da çok dürüst olduğumu savunurum ama yalan söylediğim annemle babam.evmem mesela basım eğik gezmeyi ama bir türlü kaldıramadığım kafam. hayatın zor olduğunu düşünürüm ama intihara meyilli olmama rağmen hala hayatta kalmaya çalışırım. yazarken bazen ne yazacağımı bulamam iki satır bile yazmaya aciz bir hale gelirim. bazense sayfalar dolusu şiirler dökülür kaleminden. hep de gece olur bu düşünceler. saygısız ve saçma sapan haller. beynimi kurcalayan. insanlık nereye gidiyor abi sorusunu sorarken bile bir bol yapmayan haller. cem karaca'nın da dediği gibi çok yorgunum kaptan beni bekleme....
  • 2
    kayipunicorn 20.5.2018 01:18
    karanlığın içindeki aydıklıkları bulmaya çalışırken kaybolduk biz... severken yanıldık, sevilirken kandırıldık... mutlu olmak için tutunduğumuz dalları çürüttüler. delirdik, varlığımızın nedenini sorguladık.
    sonra pes ettik, ağladık. sahte güllücüklerle sahte insanlar kazandık. her şeyin farkında olmamıza rağmen yarı zamanlı yaşadığımız bu hayatı geri kalan zamanda hep sorguladık.
    bilmek istemedik, hatırlamak istemedik, unutmak istedik.
    ya yok olalım diye düşündük, ya kaybolalım, ya da yeniden başlayalım...
    mümkün olmadı hiç biri... yalnız kaldık...
    şu an hayatta olmamızın tek nedeni yaşama nedenimizi aramak. bulamadığımızda ölümü korku içinde bekleyeceğiz. ölüm denen duvarın arkasında olanları, hayal edeceğiz. belki hiç olacağız, belki yanacağız, belki mutlu olacağız, belki de yeniden doğacağız...
    0
    ugurkaya1905 20.5.2018 01:22
    yani ne bileyim ya seviyoruz acı çekmeyi acı içinde yaşamayı ya da mecbur olduğumuzdan katlanıyor uz. yazıdan daha güzel bir yorum teşekkürler renk kattin.
    1
    kayipunicorn 20.5.2018 01:28
    acı, sanatçının kaleminin mürekkebidir güzel insan... estağfurullah. burada kalemim, yazara göre şekilleniyor...
  • 1
    siyam 20.5.2018 21:11
    çok merak ediyorum herkes bir gün aradığını bulurmus derler acaba bulacak miyiz yitip giderken. yoksa herşeyi tamamen yitirecek miyiz öylece beklerken. bir şey bekliyor ruhum yada birini bilmiyorum. ait olmadığını hissediyorum bedenimin dünyaya ondan mi ölmek istiyorum? kaygilaniyorum olur olmadık,kendime kısa süreli tedaviler uyguluyorum. bazen çılgınlar gibi kitap okuyorum. parami sadece kitaplara harcıyorum. bir ara çok fazla karaliyordum. ama şuan içimde birikiyor sanki herşey yazmaya güç bulamıyorum. sahte bir dünya da sahte insanlardan korkuyorum. anneme ve babama bile sığınamiyorum. deli gibiyim bazen herşeyden herkesten kaçıyorum. bir ben mi bu kadar sorguluyorum. arıyorum kendi ruhum gibi birini. kaybolduğumda beni bulacak,sadece onu taniyabilecegim birisini.
    kahve yapıp saatlerce konuşalım seninle önce sen anlat bensiz geçen geçmişini. yalan olmasın hayatımızda.yaran olsun saralim birbirimizi.
    korkmadan sevelim hem bilir misin en güzel deliler sever birbirini benimle delirir misin?