birden bire!

    13
    dream_ofdawn 13.3.2019 12:15
    nasıl olduğunu anlamadan, zamanla da değil birden bire alışmak, birden bire yani bir anda benimsemek, bu hiç iyi değil, orada yanlış bir şeyler vardır, böyle durumlarda uzaklaşın, hem de hemen.
  • 0
    eaalmlr 13.3.2019 16:46
    birden bire alışmak yoktur, alıştığınızı zannetmek vardır. hiçbir şey de öyle zamansız, nasıl olduğunu anlamadığın şekilde gelmez karşına (ekstrem şeyler harici). alışmak da insanın kendisine söylediği bir çeşit beyaz yalandır, rakıya batırıp içtiğ... şaka şaka. arabesk de böyle ortaya çıktı zaten!
    0
    dream_ofdawn 14.3.2019 01:26
    ciddi anlamda bambaşka bir şey yaşıyorum, delirmiş olmalıyım, ahlak duvarını yıkmaktan sakınıyorum.
  • 0
    banabubade 14.3.2019 19:28
    nasıl bir alışmak?
    birde neye alışmaktan bahsediyoruz?
    0
    dream_ofdawn 15.3.2019 00:37
    birden bire bizi alıp giden şeylere bir anda alışıp kopamamaktan...
  • 2
    horseman 14.3.2019 19:57
    "fransızca söylediği şarkılarıyla tanınan belçikalı bir sanatçıdır jacques brel…
    hiç dinlediniz mi bilmiyorum, olağanüstü bir yorumu vardır…
    1978’de akciğer kanserinden vefat eden brel’in şarkılarının sözleri de derin felsefi izler taşır…
    örneğin “on n’oublie rien” (hiçbir şey unutulmaz) isimli meşhur şarkısındaki yaklaşımı düşündürücüdür…
    unut(ul)ma kavramına karşı çıkar…
    brel’e gör “sadece alışılır”…
    unutmak yoktur; alışmak vardır…



    unutmak ve alışmak aynı şeyler değil…

    alışmak, unutamayan insanın geliştirdiği bir psikolojik savunma mekanizması…

    unutabilme mücadelesinin başarısızlığı neticesinde sığındığı bir liman…

    ya da bir başka deyişle kabullen(ebil)mek…

    kanıksamak…

    ***

    alışmak bir konfor belki de…

    sorgulamanın bittiği, “neden” suallerinin son bulduğu nokta…

    bir teslimiyet hali…

    ve tüm konforlar gibi, alışmak da bir rehavet sunuyor insana…

    ama nereye kadar?

    ***

    alışmak bazı durumlarda insanın ruh sağlığının bir savunma kalkanıdır…

    canından çok sevdiğini birisinden ayrılan, bunu nasıl unutur?

    ailesinden birisini kaybeden…

    sevgilisinden ayrılan mesela…

    unutabilir mi?

    asla…

    belki üzerinden bir süre geçtikten sonra o yoklukla yaşamayı öğrenir…

    alışır, ya da alışmaya çalışır.

    ya da kendisini alıştığına inandırır…

    ama unutur mu?

    hayır…

    ***

    mecburiyetten ötürü doğup büyüdüğü coğrafyadan ayrı düşmüş birisi
    örneğin yeni durumuna alışmak durumundadır…

    direndikçe zorlaşır işi…

    ya da kariyerini, alıştığı yaşam standartlarını yitirmiş birisi artık
    yeni “kendisi”ne uyum göstermelidir.

    eski hayatını unutamaması mevcut durumunu da yitirmesine neden olur…

    alışmak bu bağlamda insanın kaçışıdır…

    ya da gireceği yeni savaşlar öncesinde vermek zorunda hissettiği bir ara…

    dalgaların sarstığı bir okyanusta bir koya sığınıp yelkenlerini onarması
    belki de alışma çabası…

    değiştiremeyeceği, geriye döndüremeyeceği durumlarla yüzleşmesi alışmak…

    ama brel’in dediği gibi unutmak değil bu…

    sadece alışmak…

    ***

    alışmaya fazla alışmak afyon yutmak gibidir…

    unutulmaması gereken şeyler de vardır hayatta…

    asla alışılmaması gereken duygular, olaylar…

    ***

    haksızlığa alışıl(a)maz örneğin…

    haksızlığı kanıksadığınız an uğrayacağınız yeni haksızlıkları da peşin
    peşin kabullenmiş olursunuz…

    size kazık atanları unuttuğunuzda yiyeceğiniz yeni kazıklara davetiye
    çıkartırsınız…

    iyi niyetinizi suistimal edenleri unutursanız yeni istismarlara ortam
    hazırlarsınız…

    sizi yarı yolda bırakanları unutmanız durumunda, yaşayacağınız yeni
    hayal kırıklıklarını kendi ellerinizle inşa edersiniz…

    ayağınızı kaydıranları unutursanız bütün ömrünüz muz kabuğunun üzerinde
    yürümekle geçer…

    “düşmanlarını unut ama isimlerini unutma” der john kennedy…

    eylemler unutulur belki ama özneler unutulmaz…

    ***

    bir yolda yürürken bir taşa takılıp düşerseniz bunun adı kazadır…

    aynı yolda yürürken aynı taşa takılıp yeniden düşerseniz “dalgınlık” olur…

    ama yine aynı yolda aynı taşa takılıp yine düşerseniz bunun adı aptallık
    olur…

    işte alışmanın fazlası, aptallığa dönüşür bir noktadan sonra…

    aynı yolda, aynı taşa defalarca takılıp yeri öpersiniz…

    düşmeye öyle alışırsınız ki artık o taşın oradaki mevcudiyetini
    unutursunuz…

    alışmak bu bağlamda körleştirir adeta insanı…

    ***

    bizim kontrolümüz ve istemimiz dışında başımıza gelen şeylere belki
    alışabiliriz…

    kader diyebiliriz örneğin…

    “yaşanacağı varmış” avuntusunun arkasına sığınabiliriz…

    ama öznesi, faili ayan beyan belli şeyleri unuttuğumuz anda artık o
    alışmak değil kaçmaktır…

    biz de olabiliriz o olayların öznesi…

    eğer yaptığımız hatayı unutursak tekrarlarız…

    ya da bir başkasıdır üzüntümüzün, acımızın sebebi…

    o yüzü, o yüzleri unuttuğumuz anda yeniden koyarız giyotine kellemizi…



    “unutmak yoktur, alışmak” vardır diyor jacques brel şarkısında…

    unutmayız, sadece alışırız…

    ama bazen nedense ve ne yazık ki “unutmaya alışırız”…

    ki, en büyük hataları da unutmayı kanıksadığımız zaman yaparız…

    deneyim dediğimiz şey aslında “unut(a)madıklarımızın toplamı” değil midir? "
    1
    dream_ofdawn 15.3.2019 00:36
    başlığın altına başlık açmışsın şekerim, bayıldım :) teşekkür ederim.
    2
    aydakigunes 15.3.2019 07:13
    bu çok itici.
  • 1
    kaptanblack 15.3.2019 08:56
    istesem bırakırım dediğim her şeyin müptelası oldum, iradem zayıf değil ama tutkularım güçlü."
    bende de birden bire aşırı bağlanma sorunu var.
    0
    dream_ofdawn 15.3.2019 16:12
    ama her şeye değil, gerçekten nedensizce off kelimeler yetersiz kalır.
  • 0
    wertyus 15.3.2019 17:28
    birden bire konuşmayı kesti. aynı şehirden aynı üniversitede farklı bölümlerde bulunan iki insan olarak c2 de konuşuyorduk ve birden bire konuşmayı kesti hemde gelicem gelmezsen sen yaz deyip. işin garip tarafı arka planda insta isteğimi bekletiyordu. hala anlamadım bu gün sordum instagramdan ses kaydı attım ne değişti diye çok merak ediyorum cevabı umarım verir.

    senin yazının farklı bir türü sanırsam bende bağdaştıramadım ama mazur gör
    0
    dream_ofdawn 15.3.2019 18:56
    neden gitmiş olabilir? hem de birden bire, neden bırakmış olabilir ki?
    0
    wertyus 16.3.2019 00:10
    söylemiyor da cevapta vermiyor. bende anlamadım inanır mısın ? hala çözemedim aklıma takılıyor sadece sebebi başka bir şey değil sadece sebebi....
    0
    dream_ofdawn 16.3.2019 02:57
    çok istiyorsan yakında mutlaka anlarsın
    0
    wertyus 16.3.2019 17:00
    illa ki öğreneceğim ama içimdeki ses bu konuyla ilgili farklı birşey var diyor. illaki öğrenicem hemde benim lehime sonlanıcak olaylar. bakalım artık birazcık sabır lazım
    0
    dream_ofdawn 16.3.2019 17:55
    mutsuz olmanı istemem...
    1
    wertyus 16.3.2019 18:10
    bende istemem ama böyle bir meseleye de canımı sıkmam :) tesekkür ederim sende mutsuz olma
  • 1
    blueface 19.3.2019 01:13
    beklemekle ilgili bir zihin aldatmacası bu. yani zaten içinde yer açtığın boşluğa uygun modülün gelivermesi. bence yanlışlık yok hoş bir tesadüf var ve yaşam dediğimiz tanrısal vergi bize bunu bazen yapar.
  • hayata dair

    Bu bölümde ibretlik hikayeler ve komik paylaşımları bulabilirsiniz..