anlamsizligin hiçliğe açıldığı anım

    2
    ugurkaya1905 21.5.2018 23:22
    karanlığın öfkesini içine hapsettim bu gece
    gündüzün doğusu ile uyandığında yeni sabaha
    ölüm sessizliğine bürünmüş yaşama çığlıkları sardı
    dört bir yandan feryat figan ve batan güneş

    ne bir sen varsın ne bir ben her taraf ateş toz toprak
    uğursuz bir uğultu ve baş döndüren igrenc koku
    kırmızıya boyanmış tüm vücutlar tüm sokaklar
    ibret alan ne bir sen ne bir ben.

    dört bir yandan feryat figan aglayan bir sen ve bir ben
    kendimden geçerken kendime gelen ölüm
    son belki bu son gece son karanlık
    ya da hep gece ve bu gece hep karanlık
    ışıkları söndüren yalnız bir sen ve bir ben.