7

neden

'en son ne zaman mutlu mutlu gezindin?' diye bir soruya yakın tarihten hiçbir cevap veremeyeceğim. aklıma ilk gelen ben küçükken, babamın gecenin bi yarısı getirdiği yabancı çikolatalar veya birkaç değişik anı. ancak işin garip yanı, ben mutlu değilmişim gibi. gerçekten mutlu olmayabilirim de ya da mutluluğa o kadar alışmışım ki; artık insanoğlunun duygusal adaptasyon değerindeki performansı tarafından mutluluğu hissedemiyorumdur. her konuda aç gözlülüğümüzden dolayı kaynaklanan ve daha fazlasını istemekten ötürü, yükselen eşik değerimizin de bir etkisi olabilir. bilmiyorum. ya da gerçekten mutlu olmak için gerçek bir sebep yoktur.

uzun zamandır hiç mutlu değilim. yaptığım şeylerden, içtiğim kahvelerden, yeni tanıştığım insanlardan, konuşmalardan, sevgiden, içmekten, oyun oynamaktan gram zevk ve haz almıyorum. hepsini zaman kaybı olarak değerlendirip yalnızlığın en güzeli olduğuna karar veriyorum. neredeyse her şeyden ve herkesten nefret ediyormuşum gibi. bu durum benim canımı sıkıyor. bunun farkındayım. bu olumsuz tarafımdan kurtulamıyor ve yalnızlığa daha çok ihtiyaç duyuyorum. garip garip takıntılar ediniyorum. yolu kısalttığım zaman sanki zamanımdan bir parça kurtarmış gibi.

ben nasıl eskiye dönebilirim? elimdeki şeylerle nasıl mutluluğu hissedebilirim? yeni insanlardan nasıl kurtulmaya çalışmam da onlarla kaynaşırım? bu mutsuzluğun sebebi nedir? bu durumu yaşayan bir tek ben miyim? artık şikayet etmiyorum yalnızlıktan. bu kötü bir şey. bunları nasıl aşabilirim?
  • 0
    merveizm 1 ay önce
    tamda az önce bunla ilgili bir şey yazdım düşündüm. dostum bu senin elinde hayattan zevk almayı kendine yakıştırmiyorsun sanırım, çevrende ki somurtkan insanlardan uzak dur her gün dışarı çık benim sana tavsiyem
  • 0
    heylano dün
    peki biraz şımarık olabilir misin flörtüm bey
    0
    labuneolom dün
    şımarık değilim. deliyim. ama sizin...
  • 0
    helianthus dün
    bence insan çocukken her şeyi herkesi karşılıksız sever dünyanın güzelliklerine odaklanır. çirkinliklerini şanslı bir çocuksa görmez. büyüdükçe insanların nasıl içten pazarlıklı, nasıl hain, nasıl kötü olduğunu görmeye başlarız. zihnimizde çocukken dünyaya ve insanlara karşı kurduğumuz algı tamamen yıkılır bu dönemde. yerine yenisini koymak gerekir. politik olmak gerekir insan ilişkilerinde,hareketleri yapmadan evvel tartmak gerekir. kendi çıkarları için insanları manipüle etmeyi öğrenmek gerekir. bu kadar hesapçı olamayan insanlar dünyanın gerçekliğine uyum sağlayamaz ve mutsuz olurlar. eskiye tutunmaya çalışırlar. ama eski diye bir şey yoktur aslında. o gerçek olmayan kurgu bir dünyadır. yalnızlıktan şikayet etmemek de tam bu noktada geçerlidir mesela. yalnız olayım yeter ki huzurum bozulmasın der insan başkalarıyla muhatap olmak istemez. bu duyguyu iyi bilirim. benim tek bir tavsiyem var. sırf eskiden dostundu diye seni mutsuz eden, sana kötü davranan insanları hayatında barındırma. çıkar at. insan yaşadığı sürece arkadaşlık edecek birilerini mutlaka bulur. insanların sana dair algılarının kendine karşı düşüncelerini etkilemesine izin verme. insanı kimse kendinden iyi tanıyamaz. ve son olarak tutkulu olduğun bir şey bul. ne bileyim dünyayı mı gezmek istiyorsun, yazar mı olmak istiyorsun, resimde mi iyisin, çok güzel yemek mi yaparsın bu şeyi hayatına daha fazla sok. küçük şeylerle mutlu olmayı öğren. sakın isyan etme. isyan edince daha kötü şeyler oluyor çözemediğim şekilde.

  • puivesor

    Puiv üyelerine sorular sorulan bölüm.

    581 takipçi

  • abone ol

  • moderatörler

    magic

    banabubade
    • soracağınız soruyu başlığa tam olarak yazın
    • soruyu yarım bırakıp içerikten devam etmeyin
    • soru cümlesi olmayan başlıklar açmayın
    • belli bir konudaki soruyu ilgili bölüme sorun (örnek: tarih)
    • kural dışı açılan başlıklar değiştirilecektir.