10
yedinci gün


normalden kat kat küçük olarak hayata başladığınızı düşünün. prematüre bir bebek olarak doğdunuz. annenizin sütünü bile içemeden 1 yaşına küvezde girdiğinizi düşünün. iç organlarınızın daha tam olarak gelişmediğini, sağlıklı şekilde nefes dahi alamadığınızı, bağışıklık sisteminizin yok ile var arasında bir yerde olduğunu düşünün. anne ve babanıza yakınlarınızın bu çocuk yaşamaz fazla bağlanmayın dediğini düşünün. onlara inat yaşamaya çalıştığınızı ve sizi çok seven annenizin sizin yanınızdayken sürekli güldüğünü ama dışarı çıkınca ağladığını düşünün.

insanın içi kararıyor, derin derin oflar çektiriyor bu düşünceler. herkese inat yaşıyorsun zorla güçle hastane köşelerinde 2,5 yaşına 5,5 kilogram olarak giriyorsunuz. yaşamanız için her gün anne ve babanız diken üstünde yaşıyor. artık normal bir bebek olmanıza 1 sene gibi bir süre kalmışken grip oluyorsunuz. daha yeni yeni gelişimini tamamlayan ciğerleriniz dayanamıyor iki günde zatüreye çeviriyor. o küçücük vücüdunuzda yaralar oluşuyor ve bir sabaha karşı hayata gözlerinizi yumuyorsunuz.

bütün aile fertleri ağlamaktan deliye dönmüş durumda. hepsinin gözleri morarmış, geride bıraktığınız annenize sakinleştirici vurmuşlar. yaşayan bir ölü gibi dümdüz önüne bakıyor anneniz kimseyi gözü görmüyor aklında olan sadece sizsiniz. kim belir belki yanınıza gelmeyi planlıyor içinden ama kolunu kaldıracak dermanı yok. içinde fırtınalar, ağıtlar koparıyor belki ama dışarıya hiç ses çıkmıyor.

bir kez bile görmediğim yiğenimi kaybettik. günahsız bir melek olarak gözlerini yumdu bu hayata.

hissettiklerim çok değişik bu gün ölüm haberini aldıktan sonra bütün derdim tasam yok oldu sanki. aşk, sevgili, kin, küslük hepsi bi anda bitiverdi. benim canım, benim kanım olan biri yok oldu. durumu iyiye gidiyordu normal bir bebek olmasına az kalmıştı ama senin benim burnumu akıtan, yatak yorgan yatıran meret o küçük meleği kara toprağa yatırmıştı. ne zaman ne olacağı belli değil bu hayatta şuan yazıyorum ama belkide yazının sonunu göremiyeceğim. o yüzden en kısa zamanda beni hemen mutlu edecek şeylere yönelmeliyim. hayat kin, küslük, yapılabilecek kadar kısa ve değersiz değil...
  • 1
    circlepit 7 ay önce
    allah rahmet eylesin kardeşim. evet. ya da farklı deyişle hayat kin, nefret edilemiycek kadar kısa...
  • 3
    darkier 7 ay önce
    vay be, hissettiklerini tam anlamıyla bilemiyorum ama üzüntünü paylaşıyorum ibrahim. allah rahmet eylesin.
  • 1
    dejin 7 ay önce
    çok farklı bir metin okumaya girmiştim hiç böyle bir şey beklemiyordum

    cennette kavuşurlar inşallah. gözlerim doldu, çok etkilendim. şimdi cennette annesini bekliyordur o yavrum
  • 1
    sewo 7 ay önce
    ışıklar içinde yatıcaktır o küçük melek.

    galiba haklisin hayat kin ve nefret için gerçekten kısa.
  • 1
    gaddarus 7 ay önce
    allah rahmet eylesin kardeşim ailesine ve yakınlarına allah sabır versin
  • 3
    ibrahimisbilir 7 ay önce ~ 5 ay önce
    (pi: @circlepit) (pi: @darkier) (pi: @dejin) (pi: @sewecenimlannn) (pi: @gaddarus) sağolun arkadaşlar.


  • karalama

    Herhangi bir yazı kısıtlaması olmayan bu bölümde; deneme, şiir, makale, hikaye tarzında istediğinizi bizlerle paylaşabilirsiniz.

    21 takipçi

  • abone ol

  • moderatörler

    darkier

    ultraviolence

  • paylaşımların size ait olması yeterlidir. 

popi yükleniyor...

popi yükleniyor...

pupu yükleniyor...

pupu yükleniyor...

tepe yükleniyor...

tepe yükleniyor...

g20 yükleniyor...

g20 yükleniyor...