7
nazım'ın kaleminden
dağlarda tek
tek
ateşler yanıyordu.
ve yıldızlar öyle ışıltılı, öyle ferahtılar ki
şayak kalpaklı adam
nasıl ve ne zaman geleceğini bilmeden
güzel, rahat günlere inanıyordu.
ve gülen bıyıklarıyla duruyordu ki mavzerinin yanında
birdenbire beş adım sağında onu gördü.
paşalar onun arkasındaydılar.
o, saati sordu.
paşalar: "üç" dediler,
sarışın bir kurda benziyordu.
ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.
yürüdü uçurumun basına kadar,
eğildi, durdu.
bıraksalar
ince, uzun bacakları üstünde yaylanarak
ve karanlıkta akan bir yıldız gibi kayarak
kocatepe'den afyon ovasına atlayacaktı.
  • 0
    tunc 5 ay önce
    çok güzel yansıtmış duygulandım
  • 0
    yaz 5 ay önce
    nazım reis ya.

    bir de vatan haini derler bu adama

  • şiir

    Güneşin ışığı bile sizi terk ettiği zaman yolunuzu aydınlatacak tek şey ay ışığıdır.

    13 takipçi

  • abone ol

  • moderatörler

    hiwron

    mavisu
  • yıllardır sevdiğimiz şeyler için için şiirler yazıldı ilk insanlardan gelen bu süreçten şimdiye kadar yazıyoruz bir nevi kendimizi sözlerimizle anlatamadığımız noktalarda acilen imdatımıza yetişen bir araç görevi gördü şimdide puiv çatısı altında şiirle birleşmeye geldik birleşerek aşklarımızı sevgilerimizi birlikte tüm dünyaya haykıracağız

popi yükleniyor...

popi yükleniyor...

pupu yükleniyor...

pupu yükleniyor...

tepe yükleniyor...

tepe yükleniyor...

g20 yükleniyor...

g20 yükleniyor...