7

manolya

manolya...
asıl adını hiç söylemedim. benim ne söylediğim hiç önemli değildi onun için. o, ona nasıl seslendiğimden çok ne dediğime bakardı. bende onun bana ne söylediğinden çok nasıl seslendiğine. farklıydık. ben beyazdım o mavi!

adını hiç söylemedim. biri şarkıda “bir menekşe kokusunda seni aramak var ya” diyordu şair, ben en çok yasemenleri seviyordum. gönül bahçemde ilk açanmış çiçekti manolya oysa.

manolya...
adından çok gözleriyle, sözlerinden çok elleriyle ilgilenirdim ben. bir çiçekten fazlasıydı gözümde. güllerden de gül kokardı yaprakları.

susuz kalırdı, meftun kalırdı. ses etmezdi çok. boyun bükerse anlardım. tutardım ellerini öperdim alnından. sonra pırıl pırıl parlardı gözleri yıldızlardan daha parlak.

adını da hiç sormamıştım. çünkü ben adından çok ona verdiğim ismi severdim. onun adıydı artık esen rüzgarla gelen manolya kokusu.

bir şiir yazmıştım bir gün. pencerenin önünden beklerken kararıyordu hava. hep ondan önce evde olurdum. en güzel yemekleri yapar, mumlarım yakar, pencereden bakar beklerdim. gelmezdi ama hiç. olsun rüzgar eserdi beraber manolya kokardı sokaklarda. sonra sabah olurdu uyurdum.

her günüm böyle geçerdi. geceden sabaha beklemekle geçerdi hayatım.

manolya...
sevgilim, kokusunu rüzgarlarla duyduğum.
manolya ölüyorum gel kurtar...
  • 0
    ultraviolence 5 ay önce
    ah manolya
    1
    puivundik 5 ay önce
    ahh manolya
  • 1
    gaddarus 5 ay önce
    yazdiklarin gözümde bir bir canlandi anlattiklarinin içinde hapis oldum yazi bitmesin istedim. teşekkürler duygularimi canlandiran onlara hayat veren dostum..
    1
    puivundik 5 ay önce
    eyvallah dostum benim. duygularınıza dokunabildiyse ne mutlu 🙏🏻
    1
    gaddarus 5 ay önce
    içinden geçtin öyle bir zamanda paylaştin ki ilaç gibi geldi :)
    1
    puivundik 5 ay önce
    bak buna sevindim işte :)

  • yazılar

    kategorisi belli olmayan yazılar

    5 takipçi

  • abone ol

  • moderatörler

    www