10

süveyda'ya güncelerim / 23 eylül 2018

anam, babam, kardeşim...

bugün sabrımı deniyorum. bu ayrılığa daha ne kadar dayanabilirim? keşke aynalara bakarken gördüğün yüz olabilsem. şu koca dünyada tek isteğim bu. öyle serkeşim ki sana karşı, bir mavzer gibi sağa sola savruluyorum.

ben gözlerine doyamıyorum. uzaktan da olsa gözlerine bakabilmek... cennetten bir köşe gibi. bilmem "belki yarın, belki yarından da yakın".

biraz şairane oldu bu mektup. o halde bir şiirle bitirmek icap eder.


yüzünde mapus demirleri
ulaşamıyorum;
ellerinde hasret kelepçeleri
dokunamıyorum.
ahh süveydam seni öpemiyorum;
gözlerinden, ellerinden, yanaklarından.
seni düşlemek var ya seni
gökyüzüne sarılan bulutlar gibi.
öyle ahenkli bir şey ki
en güzel sesten, bir şarkı gibi.


seni gözlerinden öpüyorum ayrılık çiçeğim.

  • karalama

    Herhangi bir yazı kısıtlaması olmayan bu bölümde; deneme, şiir, makale ve bilumum metin türlerinde istediğinizi bizlerle paylaşabilirsiniz.

    25 takipçi
  • abone ol
  • moderatörler
    darkier
    ultraviolence

  • yazılanların size ait olması kâfidir.