5

dünyadaki son insan #4

"sevdiklerinin değeri yalnızlıkta saklıdır"

~part 4~

sınıftan içeri girdim. sınıfta kimse yoktu. ağzım açık sınıfa 5 dakika boyunca kalakaldım. neler oluyordu. önce ev sonra sokaklar şimdi de okul çok korkuyordum korkudan elim ayağım titriyordu. hemen şehir merkezine gitmem lazımdı orası şehrin en kalabalık bölgesiydi. okuldan dışarı çıktım koşa koşa şehir merkezine vardım. gözlerime inanamıyordum koskoca yerde tek bir kişi bile yoktu. korkudan haykırıyordum 'kimse yokmu' diye o kadar bağırdım ki boğazım ağrıdı eve dönmeye karar verdim. nefes nefeseydim eve girdim bütün odaları dolaştım kimse yoktu. linux'u aramak için cebimden telefonumu çıkardım. ulaşılmıyordu televizyonu açmak için salona girdim. televizyonu açtım...

to be counted~devam edecek

  • 0
    soganpro 1 yıl önce
    gözümüz yollarda kaldı hele şükür
    0
    reelsamurai 1 yıl önce
    attım işte başkanım :)
  • hikayem

    Kendi yazdığınız hikayeleri paylaşacığınız bir ortam

    1 takipçi
  • abone ol
  • moderatörler
    soganpro

  • bu bölüm #sosyal bölümünün alt bölümüdür.
  • puiv kuralları geçerlidir