8

süveyda'ya güncelerim / 24 eylül 2018

süveydam!

bugün öyle doluyum ki, öyle halden anlamazım ki... bugün arkadaşlık neymiş öğrendim. anamın "bana bile güvenme bu dünyada" deyişi hatırıma geldi. olay arkadaşlarımın beni davet etmek yerine, yeni tanıştıkları kişiyi bir yere davet etmeleri. kim olduğu veya nereye davet ettikleri önemli değil; kalbim kırıldı. öyle kırgınım, öyle mahzunum, ki bir daha onlarla aynı samimiyeti yakalayacağıma emin değilim. ah neşet'im, aldandık dünyanın rengine.

sıra sana geldi.
seni severim bilirsin? sır olsa bilirsin. ( burada suratımı; suçsuz bir mahkumun duvarlara attığı gülümseme aldı.) biliyorum aslında her şeyi. hiç umut yok ve aynı zamanda senin bana gönlün. fakat ben metanetimi koruyorum. bir gün olur ihtimali ile yaşıyorum.

ben bekliyorum. baharı bekleyen meyve ağacının içindeki hasretle bekliyorum.

şimdilik hoşça kal kardeşim. seni gözlerinden kucaklarım.

bu içeriğe henüz yorum yapılmamıştır.


  • karalama

    Herhangi bir yazı kısıtlaması olmayan bu bölümde; deneme, şiir, makale ve bilumum metin türlerinde istediğinizi bizlerle paylaşabilirsiniz.

    25 takipçi

  • abone ol

  • moderatörler

    darkier

    ultraviolence

  • yazılanların size ait olması kâfidir.