4

gölge

gölgemden de yakındın bana
ve güneş kadar uzaktın
içimdeydin kutuplardayken bile
fakat tutulamıyordun
seninle biz aynı olabilir miydik
kıvrımlarımda görüyordum kıvrımlarını
ellerimi andırıyordu ellerin
öpücüğüme benziyordu öpücüğün
gölge olmasaydın
geceleri kaybolmazdın
güneşe hapsetmezdin beni
bir gölge olmasaydın şayet
sana benden saraylar sunardım
içinde yüzlerce halayık
bir gölge olmasaydın arkamdan ya da önümden giden
el ele tutuşurduk ufka karşı
ve ay denizi kucaklardı öpüşlerimizde
sen bir gölge olmasaydın
dudağının kenarındaki dudağı bir öpebilseydim eğer
cennete gerek kalmazdı
sen gölge ben ışığa meydan okuyan karanlık
sen mehtap ve ben denize hasret su
keşke gölgem olmasaydın
ben olmasaydı da sen olsaydı
birlikte yok olsaydık
neyse...

bu içeriğe henüz yorum yapılmamıştır.

  • şiir defteri

    Buraya şiir gelecek

    62 takipçi
  • abone ol
  • moderatörler
    oxygen
    dehr

  • bu bölüm #kültür-sanat bölümünün alt bölümüdür.
  • amatör şiirleri kabul etmiyoruz.


    açılan içeriklerin ismi şiir - şair şekline uygun olarak yazılacaktır. bunun dışındaki paylaşımlar kaldırılacaktır