doğru ve ikili ilişkilerimizdeki korkularımıza ıslık çalarak saklanmak.

    3
    mehmetaluc 2.1.2018 09:11

    **ıslık çalarak yürümek birçoğumuzun geceleri karanlıkta veyahut ta mezarlık yanında geçerken yaptığımız saklandığımız bir sığınak mıdır, korkularımızın çokluğunda onlarla yüzleşmeden olumsuz bir tavırla yaklaştığımız, boyun eğmelerine izin vermemiz midir? yoksa korkularımızın düzenine uyarak, sakın bana yaklaşma diyerek, kaçış mıdır? korkularımız sanki bir diktatör bizi ele geçirmiş, kendisinden kurtulmamıza izin vermeyen, ruhsal yönden çöküşümüze neden olan mıdır ben hala çözemedim! coşkulu bir anda aklıma gelince tüm coşkularımı yıkan olması, tüm yeteneklerimi köreltmesi beni üzüyor… aslında karanlığın içinde tek başına yürümek korkumuza yeni bir şeyler katmazken, korkuların bizi sarmasına kendi elimizle izin verirken, bizi güçsüz kılan bir ruh durumu mudur bilemedim!

    genel düşüncelerimin akışına sessizliğin patlamış patlak gözleriyle önüme çıkacağı beni beş karış havaya korkuyla atacağı hissi belki çocukluğumda kalan bir korku çekince midir soyut olarak çözemedim! karanlıkta havlayan üç beş köpeğin verdiği korku, mezarlıkta yatanlar kalkmazken kalkacağı korkusu…

    psikoloji bu duruma “insan yaşamı belirli normlar ve ideal kalıplar arasına sıkıştırılmış bir kavramdır der, psikoloji.” belki çocukluğumuzda kalan bir ruh durumu anne babalarımızın bizleri susturmak isterken söylediği aklın mantığın almadığı şeylerin bütünüdür korku… çocukken ailemizle anne babamızla doğru ilişkilerden uzak olmamız, ikili ilişkilerde anne babanın kendi rahatına düşkün olması çocuğunu bir anlığına susturmak köpekle doktorla polisle korkutmalarının temelinde dürüstlük değil kandırmayla dolu olması bu korkularımızın bizi terk etmemesinden kaynaklanıyor bence… daha sonrasında ikili ilişkilerimiz de dürüstlük yoksa yine aynı kaynaktan kaynaklanması korkularımızın biz hala kovalıyor olmasından kaynaklanıyordur yine bence… işte bence bu doğru dünyamızı alt üst ederken gerçek midir değil midir diye yaklaşmamıza da engel olarak hayatımızın sonuna kadar korkularımız peşimizi bırakmıyor, bence bazen bu ıslık çalmada işe yaramıyor değil… vesselam.
    mehmet aluç**