ruhu ölen istasyon

    4
    portakal0001 21.5.2018 00:05
    eski istasyonları geçiyor trenler...
    suçu ne onların?
    kimsenin uğramayacak oluşu niye?
    gün be gün kuruyor demirlere sarınan sarmaşıklar.
    fakat raylar hala kullanılabilir
    sanayi devrimi arifesinde
    gönlümde üretilen soluklar
    ciğerlerimi es geçen nefes...
    trenler var, gündüz çalışmayan trenler
    geceleri herkes uyurken yürüyen trenler
    etrafa kara bulut yayan trenler
    istasyonlara gidiyor rayların elleri
    bir sana gelen yollar kapalı
    bir istasyonun yok güzergâhımda
    sana varmayan yolu neyler tren
    seni öpmeyecek dudagı neyler beden
    istasyon, istasyonum, kurumuş dallar...
    istasyondaki banklar, kimsenin oturmadığı
    her gecen trene bakan gözlerim
    inmeyen yolcum...
    seni seviyorum...

  • 0
    kayipunicorn 21.5.2018 00:23
    şiiri bitiremedim bile, sıktı. dostum ben normalde olumlu yorum yaparım ama burada öyle bir kopukluk var ki... istasyonu imgelemek güzel fikir de bize tarihi anlatmışsın. sonra başka bir imgeleme şekli denemişsin sonra başka en son aşka vurmuşsun falan. sanatsal sanat mı yapacaksın gerçekçi sanat mı? kendini biraz sars. bazı şeyleri kesinleştirip yazmanı veya yazdığın şeyi tekra okumanı öneririm.