insanlar insanlar

    7
    incekalem049 15.2.2018 18:24
    bir bilgeye sormuşlar insanların sizi en çok şaşırtan davranışları nelerdir diye o da cevaplamış...
    çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler.
    ne var ki büyüyünce çocukluklarını özlerler.
    para kazanmak için sağlıklarını yitirirler.
    ama sağlıklarını kazanmak içinde para öderler.
    yarından endişe ederken bugünü unuturlar.dolayısıyla ne bugünü ne yarını yaşarlar.
    hiç ölmeyecek gibi yaşarlar.ancak hiç yaşamamış gibi ölürler.
    yaşamı bekletemezsiniz.
    yaşam sizi beklemez.
  • 4
    atk 15.2.2018 18:38
    herşey boş
    1
    overbearing 15.2.2018 18:58
    boş olan bizleriz
    2
    atk 15.2.2018 19:05
    haklısın
    0
    incekalem049 30.3.2020 17:51
    doluya koyduk almıyor
    boşa koyduk dolmuyor
  • 0
    mein_diana 15.2.2018 19:37
    kardeşim bu hayatta ne yaparsan yap öleceksin diyeceğine neden bu tarz birşey yazdın zorlandım biraz idrak ederken;)
  • 0
    sims 15.2.2018 22:56
    yaşamak; teslimiyetin özgürlüğü ile mümkün. bildik teslimiyet, bildik özgürlük değil. akışın içinde, nehir gibi, çukurun içinde deniz gibi, parmaklarının ucunda dağ gibi, rüzgârın önünde yaprak gibi. her hâl ile hemhâl olurken, aklın pusulası, akla bela olmadan...
  • 0
    ruhs 16.2.2018 00:34
    mevlana'nın hayattan ne öğrendim şiiri ile cevap vermek istiyorum izninle;
    hayattan ne öğrendim?

    sonsuz bir karanligin içinden dogdum. ısigi gördüm, korktum. agladim.
    zamanla isikta yasamayi ögrendim.
    karanligi gördüm, korktum.
    gün geldi sonsuz karanliga ugurladim sevdiklerimi...
    agladim.

    yasamayi ögrendim.
    dogumun, hayatin bitmeye basladigi an oldugunu;
    aradaki bölümün, ölümden çalinan zamanlar oldugunu ögrendim.

    zamani ögrendim.
    yaristim onunla...
    zamanla yarisilmayacagini, zamanla barisilacagini, zamanla ögrendim...

    ınsani ögrendim.
    sonra insanlarin içinde iyiler ve kötüler oldugunu...
    sonra da her insanin içinde iyilik ve kötülük bulundugunu ögrendim.

    sevmeyi ögrendim.
    sonra güvenmeyi...
    sonra da güvenin sevgiden daha kalici oldugunu,
    sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu ögrendim.

    insan tenini ögrendim.
    sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu...
    sonra da ruhun aslında tenin üstünde oldugunu ögrendim.
    evreni ögrendim.
    sonra evreni aydinlatmanin yollarini ögrendim.
    sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini ögrendim.

    ekmeği ögrendim.
    sonra baris için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini...
    sonra da ekmeği hakça üleşmenin,
    bolca üretmek kadar önemli oldugunu ögrendim.

    okumayi ögrendim.
    kendime yaziyi ögrettim sonra...
    ve bir süre sonra yazi, kendimi ögretti bana...

    gitmeyi ögrendim.
    sonra dayanamayip dönmeyi...
    daha da sonra kendime ragmen gitmeyi...

    dünyaya tek basina meydan okumayi ögrendim genç yasta...
    sonra kalabaliklarla birlikte yürümek gerektigi fikrine vardim.
    sonra da asil yürüyüsün kalabaliklara karsi olmasi gerektigine inandım .

    düsünmeyi ögrendim.
    sonra kaliplar içinde düsünmeyi ögrendim.
    sonra saglikli düsünmenin kaliplari yikarak düsünmek oldugunu ögrendim.

    namusun önemini ögrendim evde...
    sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk oldugunu;
    gerçek namusun, günah elinin altindayken, günaha el sürmemek oldugunu ögrendim.

    gerçegi ögrendim bir gün...
    ve gerçegin aci oldugunu...
    sonra dozunda acinin,
    yemege oldugu kadar hayata da lezzet kattigini ögrendim.

    her canlinin ölümü tadacagini,
    ama sadece bazilarinin hayati tadacagini ögrendim.

    dostlarım ,
    ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.
    olur ya ...
    kalp durur ...
    akıl unutur ...
    ben dostlarımı ruhumla severim.


    o ne durur, ne de unutur ...