şehirler yıkılır,anıların acıları kalır molozlarda

    2
    mrsego 11.11.2019 03:27
    **zamansız yitirdiklerimizin acıları geçmişin tozlu sayfalarında bir gün mutlaka açılacakmış gibi bekler bizi o rafta. yapraklar sararır, sayfaları küf kokusu bağlar ama asla yok olmazlar acının somut hali hep ordadır
    gün gelir bir kaya misali yıkılır üstümüze geçmişin küflü acıları. sayfalar açılır. ve etrafı saran küf kokusu bile ilk günkü tazeliğini koruyan o acının keskin kokusunu bastıramaz. zamansız yitirdiğimiz gibi zamansız yaşarız acısını da göz yaşını da. ve ertelediğimiz acılarımız hayatın kamburu oluverir sırtımıza. öyle ya da böyle hayat kamburu sırtımıza vura vura kalan anılarla yetinmeyi öğretir.**