16

sanırım bizler cesaretini kaybedenleriz

merhaba, bu gece kendimi çok duygu yüklü hissediyorum. insanın etrafında konuşabilecek birileri olmaması kötü. yani aslında bir noktadan sonra olsa dahi insan bunu yapmak istemiyor, duvara karşı, kendi kendine, yada dialog haline giremeyeceği kitleler ile konuşmak istiyor sanırım bir yerden sonra, bunu bir duruma yada bir şeye bağlayamadım ben. nedendir? nasıl olur? bilemedim. yorum yapamayacağım. sadece birinci tekil gözden şahidim, bunu biliyorum. bende buraya uğramak istedim. en azından üç beş tane dolu olduğunu düşündüğüm güzel ruh parçaları var burada.

acı şeyler var mesela, hayatın ve yaşamın getirdikleri yüzünden, olmak istediğin, yapmak istediğin şeyleri değil de, yapman ve olması gereken şeyleri yapıyor olman çok çaresiz bir eylem. ruhum grunge ama hayatım basit bir progresi. yani düşünün, bir çoğumuz bu hissi biliriz. soyut bir durum olarak kalsa yine bir ölçüde acı oranı stabil kalabilir fakat bahsettiğimiz eylemler ve somut şeyler üstünde olunca, işler biraz karışabiliyor sanırım. kardeşlerim, abilerim, ablalarım, saygı değer büyüklerim ve benden küçük yüreği pırpır olan sevgili kardeşlerim, kaçımız istediği ve hayalindeki mesleği yapıyor yapabiliyor? kaçımız hayalindeki eğitimi alabiliyor? kaçımız aşık olduğu kadın ile birlikte? bir kadını/erkeği seviyor olabilirsiniz. onunla iyi anlaşabiliyor olabilirsiniz. karşılıklı saygı, sevgi, değer olabilir. mükemmel bir evlilik ve mükemmel bir ikili olabileceğinize inanıyor olabilirsiniz, lakin o boğazdaki yumru yok mu? o ilk aşk, yada o unutulmayan insan.. kaçımız onunla beraber? kaçımız özgürce eylem yapabiliyor? yani ailen geleceğin, planların ve kurmak istediğinin için gitmen gereken yol ve rotanın şuan gittiğin yol olduğu aşikar, ona bir sözüm yok, bende bunu yapıyorum şuan. peki ya istediğin, istediğim, istediğimiz?

sence veya sizce gerçekten bu mu?

bunun bir zararı gözükmüyor olabilir. sonuçta güzel bir eylem yapıyoruz. yapmamız gerekeni yapıyoruz muhakkak ki..

peki yapmak istediğimiz? ıstediklerimiz?

bu cesaret ister. bunu herkes yapamaz. ben yapamadım belli bir yerden sonra. hayatıma baktım, girdiğim yola baktım, hayatımdaki kadına baktım, aileme baktım. herkes mutlu, herşey şükür olsun güzel gidiyor. büyük ihtimal böylede ilerleyip güzel bir aile babası güzel bir evlat ve güzel bir birey olacağım, kaza bela olmaz ise..

peki istediğim bu mu? emin değilim. şu sıralar korkunç bir git gel yaşıyorum. ıstediğim hayatın, istediğim kadının, istediğim diyalogların ve eylemlerin bunlar olduğundan emin değilim..

yaşıyorsunuzdur muhakkak bu durumu. buna çok eminim.

kadın mükemmel. bir kusur yok denilecek kadar az. peki ya benim yumrum? kıvırcık saçlarını hala unutamıyorum. mesleğim güzel, fakat ruhumda olan? uzaktan yakından alakası yok bile. ailemi seviyorum diyaloglarim güzel. onlara değerv veriyorum ama ben bu değilim. benim bu kadar içli dışlı olasım yok. onlara derin bir kırgınlığım var.

bu eylem beni, benim gibi olan bizleri, korkak bireyler mi yapar?

yoksa hayatın dikdatör ve egoist yaklaşımına uyum sağlamış, mutsuz ama dışarıdan bakılınca, güzel ailesi var mesleği iyi, mutlu bir evliliği var baksana ne güzel, maşallah.. insan modeli mi yapar?

size sormak istedim..

ısteklerin peşinden koşulsa, elde olup kaybedilenler, ölüme kadar vicdan ve pişmanlık yaptırır mı?

yaptırırsa neden?

yürek, ne zaman yanılır?

yada yürek yanılır mı?

konuşalım, ne olur..
  • 3
    cwinq 27 gün önce
    denemelerini özlemiştik, iyi oldu gece gece.
    0
    sjense 27 gün önce
    eyvallah :)
  • 2
    november4 27 gün önce
    ah kuzen ah.
  • 0
    helianthus 27 gün önce
    bazen benim yerime dublörümü koymuşlar gibi kendi hayatıma uzaktan baktığımı hissediyorum. yaptığım tercihlerin büyük çoğuyla mutlu olsam da, yeniden şans verilse aynılarını yapacağımı biliyor olsam da aklım o küçük yanlış tercihlere kayıyor hep. minik minik anların bir araya getirdiği kocaman bir küme bu. çok basit, çok hayatın içinden tercihler. ama ben nedense hayatımı değiştirecek esas yolların hep bu minik anlar ardına gizlenmiş olacağını düşünüyorum. bunu niye söyledim. çünkü hepsi eninde sonunda kendimde gördüğüm korkaklığın birer ürünüydü. ve beni kendime ve hayata küstüren bir örüntü halini almaya başladı son zamanlarda. kendimde bir şeyleri yapabilecek cesareti gördüğüm nadir anlarda bile beklenen ve istenen herhangi bir şeyin gerçekleşmemesi baştaki düşüncelerimi de haksız çıkarıyormuş gibi hissetmeye başladım.
    bazen bazı şeyler yalnızca olur. o anki benliğin, o anki ruh halin o şeyin olmasını ister ve olur. ama değişime ayak uydurmak ve farklı yollar denemek insanın doğasında var. tercihler sürekli değişir, fikirler asla başlangıçta olduğu yerde kalmaz. hayat ve yaşanmışlıklar bunun böyle olmasını sağlamak için elinden geleni yaparmış gibi hissediyorum. sanki bir sınavdayız ama sınavı yapan her kimse bu sınavdan yüksek not almamızı hiç bir zaman istemiyor. yalnızca sonsuz bir döngüde kalbine ruhuna batan milyarlarca küçük iğneyle sınavdan nasıl çıkmadığını gözlemliyor.
    yaşamak da zaten bu değil mi. yapılan tercihlerin sonuçlarına katlanabilme olgunluğu kazanmak.
    0
    sjense 27 gün önce
    ne güzel cümleler, ne güzel tarif ediş, ne naif bir yaklaşım, teşekkür ederim, çok mutlu oldum. teşekkür ederim..
  • 1
    ghostrider 26 gün önce
    ooo seni görmek güzel, yazılarını da.
    0
    sjense 26 gün önce
    seni de oyle dostum :) tesekkur ederim
  • 1
    hedap 26 gün önce
    bir erkeğin alması gereken sorumluluk her zaman daha fazla. gerekirse yeri geldiğinde kendi hislerimizden fedakârlık etmek hatta mutluluk hissinden feragat etmek bile zorundayız.
    geçmişte yaşananlara kesinlikle sünger çekmek lazım. belli bir yaştan sonra aşk aramamak lazım. tersine aşkın yerine aklı kalbi seninle olan, seninle beraber yürüyebilecek ve seninle hemen hemen aynı standartlara sahip bir insanla hayatını birleştirmek lazım.
    olacaksa da böyle olmalı yani.
    işim kazancım, hayatım yaşantım hep istediğim gibi. hatta istediğimden daha fazlası. derdi de var sıkıntısı da.
    ama aşkı kesinlikle aramıyorum artık. o kadar çok ağzım yandı ki artık yoğurdu önce üflemeyi geçtim buzluğa attıktan sonra yiyeceğim artik:)
    işin özü sen sahip olduğun tüm anlattıklarının sadece devam etmesini sağla yeter bence. ileride allah nasip etsin çocuğun olur, derdin tasan okulu eğitimi istekleri olur, bu düşündüklerini hatırlamaya gerek bile duymazsin:)
    bende artık tamamen bunu istiyorum.
    1
    sjense 26 gün önce
    sanirim verebilecek en mantikli tavsiye, tesekkur ederim dusuncelerini paylastigin icin sevgili dostum, inan bi kulaktan girip otekinden cikmayacak
  • 1
    mrsego 26 gün önce
    herkes birgün bu noktada buluyor kendini öyle ya da böyle. hayatın karmaşası iş yükü sorunlar derken birden kendimizi bu noktada buluyoruz. asıl soru şu biz bu noktaya paraşütle gelmedik değil mi? aslında hep ordaydık peki ya şimdi sorun ne? önemli olan yaşadığımız ve yaşayacaklarımızın kendi tercihimiz olması. yanlışsa bizim yanlışımız. bedelini ödemek o kadar ağır gelmez. ama başkalarının kararlarını başkalarının hayatını yasıyorsak o noktada bir u dönüşü yapmalıyız.
    2
    sjense 26 gün önce
    sahiplenebilmekte bir erdem, ve cesaret isteyen bir eylem sanırım, bunu başarabilmiş olmakta güzel bir şey sanırım, iyi hissettirdiğine eminim. :)
    1
    mrsego 26 gün önce
    öyledir değil mi?
    1
    sjense 26 gün önce
    öyledir matmazel..
  • 1
    nunu97 26 gün önce
    kendimden bir parça buldum, bazen şarkılarda bazen yazılarda belki bir gün hayatta da bulurum...
    1
    sjense 26 gün önce
    bulacaginizdan ben eminim
  • 1
    _devoglu_ 26 gün önce ~ 26 gün önce
    hiç kimse istediği hayatı yaşayamıyor . istediğin hayat belki seni daha sonra büyük bir acıya sürükleyebilir ve dönüşü olmayan yollara girebilirsin. en iyisi şuan yaşadığın ve yanında olanlar.aşk diye bir şey yok sadece bir kandırmaca kısa bir süreliğine mutlu olduğun daha sonra bir şekilde sonlanan yürekte burukluk bırakan bir olgu .başka bir hayata odaklanıp günlerini zehir etmek mi yoksa şuan yaşadığın hayatın sana getirdiği şeyleri farkedip daha da kaliteli bir hale getirmek mi seçim senin
  • 1
    reelsamurai 26 gün önce
    yaktırdın be aga
2 saat önce 2 saat önce 3 saat önce 3 saat önce 23 saat önce 23 saat önce 23 saat önce
  • yazmak üzerine

    deneme, makale, fıkra gibi konular hakkında yazıların yazıldığı bölümümüzde amaç öğretmeyi ve bilgilendirmeyi gütmektedir.

    192 takipçi
  • abone ol
  • moderatörler
    ghostrider
    plumerion

  • bu bölüm #sosyal bölümünün alt bölümüdür.
  • =>konu dışına çıkılması yasaktır.

    =>paylaşılan yazılar bölümle alakasız ise kaldırılır. 

    =>+18 paylaşımlarda +18 ibaresi işaretlenmelidir.

    =>küfür, hakaret vb. söylemler kesinlikle yasaktır.

    =>yazarlar uzman olduğu veya deneyimi bulunduğu konular hakkında yazılar yazmalıdır.

    =>yazılan yazının mutlaka bir başlığı olmalıdır.