sevgi yok

    7
    gamzeszgin 11.5.2020 15:50
    lisedeydim. bir arkadaşım bana bir saat hediye etti, taktım eve gittim, bahçedeyiz.

    akrabalar var. saat dikkatlerini çekti ben de,

    "arkadaşımın hediyesi" dedim,

    teyzelerden biri;-nasıl arkadaşmış o, kimse kimseye durup dururken hediye almaz, bak bana alan var mı? dedi

    insanımızın sevgi anlayışıyla bilinçli olarak ilk o gün yüz yüze geldim.

    pek çok insana göre, illa bir çıkar, bir menfaat, bir ilişki, bir neden olmalı birbirini sevmek için çünkü.

    sonradan fark ettim, birini çok seviyorum diyorsun ve bunun karşılığında şunu soruyorlar, "niye?

    "nesini seviyorsun?". seviyorum yahu, o olduğu için, kalbim oyle dediği için.

    dikkat edin bizde iki kişi evlenir, birileri çıkar ve ee zengin tabi. eee kız güzel, ee oğlanın kariyeri iyi der ve hemen bir anlam aramaya çalışırlar.

    onlara göre iki kişinin birbirini gerçekten sevme ihtimalleri yoktur.

    ben bahçeyi yaparken bir sürü insan gelip geçerken meyve ağacı dik, dedi.

    meyvesiz ağaçlar için "ne yapacaksın onu?" yorumu yaptılar. ama çok çiçek dikmişsin onun yerine sebze bahçesi yap, yersiniz, kışlık koyarsın." dediler.

    ve sırf meyvesi yok diye, yiyemiyorlar diye, doğudan faydalanıyorlar diye ağaçlar kesildiğini çok gördüm.

    yiyemiyor ya o ağacı, niye sevsinler?

    çiçekleri yiyemiyor ya, ne yapsınlar güzelliğini?

    hayvan sevgisini "kurbanda keseriz" diye, doğa sevgisini meyvesinden hoşaf yaparız" diye, evlat sevgisini "yaşlanınca bize bakar diye, eş sevgisini

    "evde bir nefes olsun" diye yaşayan bir sürü insan var

    bunların hepsinden çok var ama sevgi yok sevgi, hep ondan oluyor bunlar.

    şermin yaşar
  • 1
    horseman 20.5.2020 02:35
    güzel olan her şeyi tüket(sömür)me üzerine kurulu hayatlar...
    1
    gamzeszgin 20.5.2020 12:11
    öyle de gidecek
  • 0
    hedap 20.5.2020 19:14
    anlattiklarinin tamamı başka insanlara ait yaşam tarzları.
    yazarın anlattıklarini bende mantıksız ve aşırı duygusallik içeren hareketler olarak değerlendiriyorum. mantığı bir kenara bırakıp her şeye, içimden öyle geldi, seviyorum işte gibi bahanelere sarılan insanlar, en büyük hakareti kendilerine ediyorlar.
    insanın kafasının içinde duran mükemmel ve eşsiz bir beyin varken, hayatıninin neredeyse tamamında beyni devreden çıkarıp duygularla ve duygusal kararlarla yaşamak gerçekten akıl işi değil.


    hayvan sevgisini "kurbanda keseriz" diye, doğa sevgisini meyvesinden hoşaf yaparız" diye, evlat sevgisini "yaşlanınca bize bakar diye, eş sevgisini

    "evde bir nefes olsun" diye yaşayan bir sürü insan var

    evet var çünkü insanoğlu dünyada bir zamanlar hayatını devam ettirmek için yaşıyordu. şuan da öyle. şuan yaptığımız pek çok davranış atalarımızdan bizlere dna ile gelen aktarımlardir.
    tek yol tabi ki bu değil, ama bu tür davranışları sergiledi diye vay efendim meyve ağacı dik demiş, niye çiçek diktin demiş. okurken daraldim. bir insan böyle şeylere nasıl kafayı takar ahahaha. eminim ki sağlam bir depresyonda ve yanına birilerini çekmeyi hedefliyor.
    sevgi de olacak ama mantığı bir kenara bırakıp her şeyi sevelim dersek olmaz.