13

yaşamlarının son bulmasını isteyen insanlar neden harekete geçmiyorlar?

hayatlarının son bulmasını isteyen onlarca insan tanıyorum. öldükleri zaman tüm acılarının son bulacağını düşünen. fakat insanlar asla harekete geçmiyorlar..
insanın kendi hayatına son vermesi yapabileceği en basit eylemlerden. hal böyleyken hala neyi bekliyorlar ki?
ölmek istemek ağır bi istek, küçük hayal kırıklıkları yüzünden kimse direkt ölmek istemez. ve böyle bir şeyi gerçekten isteyen bi insanın, hayatındaki diğer şeylerin onu engelleyeceğini sanmam..
çoğu sadece boş yere mi konuşuyor yoksa bunu yapmamalarının ciddi bi nedeni mi var. sizler ne düşünüyorsunuz? haydi tartışalım.


null
  • 2
    piiuv 1 ay önce
    insanın yaşamına son vermesi öyle basit birşey değil ve olmamalı ama günümüzde zaaf-ı iman hasebiyle insanlar bunu göze alır oldu.

    bunu azda olsa düşünen çoğu insan sonlarını düşündükleri için vazgeçiyor çünkü herkes öldükten sonra cenneti haketmediğini biliyor.
  • 0
    hedap 1 ay önce
    (pi: @onlycat)
    2
    onlycat 8 gün önce
    14 yaşında bir kız kardeşim var ve benim dışımda yalnızca anneme sahip annemde hasta annemin saglıklı olduğunu görmeden pek bir yere gidemem. hayat kötü ve ben annem ve kardeşim yanımdayken bile hatalar yapmış ve çok fazla yaralanmış biri olarak bu hayata yalnız başına küçük bir kız çocuğu bırakamam. eh tabi birde benim durumum sadece anlık ölme isteginden oluşmuyor. anksiyete ve depresyon hastası olduğum için zaman zaman işler kontrolümden çıkıyor. doktorum durumumun geçmişte yaşadığım travma sonrası stres bozukluğunun tedavi edilmemesi yüzünden bu hale geldiğini ve çoğu zaman olaylardan bağımsız geliştiğini bu yüzden ilaçlarla beraber terapi görmem gerektiğini söyledi. ancak ilaç kullanmak istemiyorum. saçma sapan yan etkileri var ve beni yoruyor. yani aslında ölmek istemeyi istemiyorum ama ölmeyi istiyorum. benim zihnimde işler oldukça karışık. ve bunu çözemesemde zaman zaman fikirlerim değişiyor, kendimle çok fazla çelişiyorum. evet ölmek basit ama evim hastaneye yürüyerek 3 dakika uzaklıkta ve annem benim evde yalnız başıma olmam konusunda çok temkinli. eh cesedimin paramparça olmasını yada denizde kaybolmasanıda istemem. o yüzden bir çatıdan atlamak yada köprüden atlamakta istemiyorum. kısaca ölmek istiyor olsam ve zaman zaman tüm bu bahaneleri umursamadan bencil olmam gerektiğini düşünsem bile. kendimi yaşamaya zorluyorum çünkü değer verdiğim insanları topragın altına koydum burda aktif olmadığım süreç içerisinde ve ne hissettirdiğini iyi anlıyorum. o yüzden bencil olmamaya çalışıyorum. bir nevi zihnimle bir çatışma halindeyim. bir hukuk öğrencisi olarak hala ölümünde yaşam gibi bir hak olması gerektiği kanaatindeyim ama bazen hislerimizin bizi yönlendirdiği seçenek her zaman doğru olan olamayabiliyor. şu yazdığım metinde bile çok fazla çelişki olduğunu biliyorum ama bu ve bunun gibi düşüncelerin hepsi benim zihnimin içinde sürekli bir tekrar halinde. açıkcası seninle zamanında karakterlerimizi yansıtmayacak şekilde düşük seviyeli tartışmalar yaşamış olmamıza rağmen bildirimi görünce ufak bir tebessüm etmedim değil. birçok kez ölümün kıyısında dolaşmış biri olarak ölüme yakın olmanın o kadarda iyi hissettirmediğini, canımın gerçekten yandığını ama o an sadece sonrasında herşeyin biteceğini ve isteğime ulaşacağımı düşünerek geçiştirmiş olsamda her seferinde bu bir şekilde hastanede gözlerimi açmamla son buldu. zihnimdeki çatışmada hangi taraf zaferle ayrılır yada hangisi benim için daha iyi olur bilmiyorum ama 17 yaşımda düşündüğüm kadar fevri düşünemiyorum ve henüz sadece 19um ve bir şekilde eğer bu ölmek isteğinden kurtulabilirsem yaşayabileceğimi ve gerçekten hak eden insanların hak ettiklerini almalarını sağlayabileceğimi düşünüyorum aradan geçen kısa bir zaman bile düşünce yapımızı değiştirebilirken, ölme fikrini erteleyebildiğim kadar erteleyip bahaneler üretiyorum. çünkü eğer bu istekten kurtulabilirsem ölmeme gerek kalmaz. benimle benzer sorunlar ve hastalıklar yaşayan insanların yaşama tutunabildiklerini biliyorum. burda esas sorun berbat şeyler yaşayıp, psikolojik olarak yıpranmam değil. burda sorun ölmek düşüncesini yada isteğini nasıl def edebileceğimi bilememem. eğer bunu def etmeyi becerebilirsem, bir hakim olmayı istiyorum ve eger bunuda becerebilirsem hayatlara dokunmayı istiyorum. her zaman iyi hissetmek için iyi bir yaşam sürmek gerekmez. başka çocukların, başka ailelerin süreçlerden daha az etkilenmesi için en ufak bir şey yapabilme umudu beni ölümle yaşam arasındaki savaşa itiyor. bu şu an ölmek istemediğim anlamına gelmiyor hedap bu sadece benim için bile bir şans olabilir anlamına geliyor. eğer gerçekten yaşadığımı hissedebilirsem, ölmeme gerek kalmaz. bir şeylerin sona ermesine olan ihtiyacım ve zaafım son bulur. ancak ne kadar erteleyebileceğimi yada zihnimle ne kadar süre çatışabileceğimi bilmiyorum. iki yol var ve ben hangisinin doğru olduğundan iyice emin olana kadar ortadan ilerlemeye çalışıyorum. belki hala düşüncelerim sana çocukça gelecek ve beni katlanılmaz bulup sinirleneceğim şeyler söyleyeceksin. ama sana şunu söylemeliyim bazen ben bile kendime pek katlanamıyorum. üzgünüm ama bunu değiştiremiyorum zihnim sürekli olarak beni zora sokuyor. zaman zaman çok değer verdiğim ve bana değer veren insanlara sadece bana çok fazla önem verip sorumluluk yükledikleri için öfkelendiğim bile oluyor. kendimle çok fazla çatışıyor ve ölmek ve ölmemek için sürekli olarak bahaneler ediniyorum. sonucu her ne olursa olsun, zamanında seni kırdıysam yada onurunu ve gururunu incitecek kadar büyük hakaretler ettiysem özür dilerim. zaman zaman çok öfkeli oluyorum herkese karşı. eğer yaşarsam nefret edilen biri olmak istemem ve eğer ölürsem kötü anımsanmak istemem. o yüzden beni affetmeni umuyorum. çok fazla saçmaladığımın farkımdayım. uzun zamandır var olan düşünce yoğunluğum yüzünden buraya uğramıyordum. bir göz atayım dedim ama sanırım biraz gözlerini ağrıtacağım. neyse daha uzatmayayım. özet geçmek gerekirse ne istediğimi şu an için ben dahi bilmiyorum :)
    1
    hedap 8 gün önce
    yo hiç gözlerim ağrımadi. gayet güzel yazmışsın içten ve samimi. samimi insanları severim.
    senin anlattıklarınla birebir örtüşen biri var şuan evet ve yaşama tutunmaya çalışmasını, senin de dediğin gibi bu isteği sürekli ertelemeye ve geçiştirmeye çalışmasına istemeden de olsa şahit oluyorum.
    bence sende de böyle bir ilerleme olma yolunda ilerliyorsun.
    sakın bir yere gitme. bizimle kal:)
    1
    onlycat 8 gün önce
    deneyeceğim teşekkürler :)
  • 1
    diyosun 29 gün önce
    kafa yapısına bak. 😁
  • 2
    anunnaki 29 gün önce
    kendini öldürmeyi hiç aklına getirmemiş kişi durmadan onu düşünen kişiden çok daha çabuk karar verecektir intihar etmeye. can alıcı her eylemi düşünmeden gerçekleştirmek ince eleyip sık dokumaktan daha kolay olduğundan, intiharın el sürmediği zihin bir kez ona itildiğini hissetti mi, bu ani itki karşısında savunmasız kalacaktır.

    cioran amcanın kitaplarını oku biraz. mesela çürümenin kitabı'ndan başlayabilirsin.
    2
    ferhattt 28 gün önce
    bizi yaratmasan böyle dertlerimiz olmayacaktı annunaki bey
    2
    anunnaki 28 gün önce
    güzel mizah.. bu arada burada araştıran okuyan insanların olması hoşuma gitti.
  • 1
    blackmedia 25 gün önce
    insan neden yaşamına son versinki ne oluyorsa olsun deymez hem dindede büyük günağı var
  • 2
    benjaminbreeg 25 gün önce ~ 25 gün önce
    depresyon ve bunun gibi nedenlerle eğilimi başlar fakat öldürmek istediği kendisi değil içindeki duygulardır korkusundan yapamaz
  • 2
    theeru 25 gün önce
    ıntihar eğiliminde olmak bilindiği üzere psikolojik bir bunalımın sonucudur. kişi hayata dair hiç bir ümidi kalmadığında ani bir karar ile ölümü seçer. bu durumlar disindaki herkes sahip oludugu ilgi acligini gidermek amacli ölmek istedigini duyurarak, ajitasyon yardimi ile farkedilmenin pesindedir. uzucu fakat kucumsenebilecek bir durum degildir. ılgi arzusu ile bu tarz soylemlerde ve davranislarda bulunan kisiler de ruhsal olarak sagliklarini yitirmenin esiginde bireylerdir. ölümden bahsedenlerin tavırları ve kullandıkları konuşma usluplari ile ilgili sosyal calismalar yapilmaktadir fakat gercekten intihar egiliminde olup olmadiklarina dair deneyler hala kesin bir sonuc vermemistir.
    -
    kimin öleceği ile kimin ölmek isteyeceği asla kestirilemez.

  • 1
    aliveli49elli 8 gün önce
    cehennem garanti kanka o yüzden
  • yaşam

    Gündelik Hayattan Farklı Yerler İnsanlar Tınılar Melodiler Yaşamsal Herşey :)

    3 takipçi
  • abone ol
  • moderatörler
    seoizmir

  • bu bölüm #karışık bölümünün alt bölümüdür.

  • ana bölüm