biraz dursun

    3
    asfalttakiruh 3.4.2020 03:26
    istanbul kanatlaramın altında,kızıl bir yangın gibi
    dev bir çığlık esintisini önüne katıp gidiyor boğaz
    durmayan duramayan durdurulamayan bir duman gibi devire devire gökyüzünü sokak taşlarına seriyor
    ne gökyüzü var şimdi ne kara ne deniz içimde köpüren adından başka
    istanbul omzumda iki altın kanat,ben boşlukta, huzurundan başka yok hiç hakikat

    istanbul elimde bir garip asa,iki başının arasında bi fısıltın büyüsün deysin arşa
    istanbul göğsümün üstünde koca bir kaya,nefesim daralıyor daralıyor içim adın geldikçe aklıma
    istanbul kanadım, düşündükçe yüzünü için için kanadım
    istanbul prangam dost zindanım
    huzurumu bıraktım ayasofyanın avlusuna
    emirgana ellerimi
    kalbimi bıraktım uzun türkülere benzeyen yollarına
    sen nerde bir nefes çekip bir nefes verdiysen,ciğerlerine hayat veren gökyüzüne minnetimden
    bir şans daha bıraktım kapına.
    çok rakı çok gece gece bir kaç çaresiz hece, aklıma gelen ilk kafiye gülüşün olsun
    arnavut kaldırımlarını doldurdum ayak seslerimle, caddelerini seyyar satıcılara benzeyen telaşlı gözlerimle
    sokaklarını geçtim kekeme çocuklar gibi ,geri döndürmeyeceksin biliyorum beni
    devirdiğim cümleler şimdi akşam pazar yerleri gibi
    istanbul,güzelim, bir perşembe gecesi yazıyorum sana bunları
    ve kaydedemiyorum yine bir rüyayı
    en çok sen affet beni
    (yazarken çalıyordu flyleaf=all arond me. blue october=hate me. tuluyhan uğurlu=kanatlar)