5

bu gün de buraya yazıp yatayım dedim


aslında puive yazacak olmamın getirdiği tedirginlik beni kısıtlamasın diye önce notlarıma yazıp sonra buraya kopyalamam daha mantıklı geldi ama adı üstünde "günlük" bu, herkesin olduğu gibi benim de tanımadığım insanlarla paylaşamayacağım özel anlarım var, en iyisi buraya yazayım belki notlarıma kopyalarken birkaç şey daha eklerim. (hiç sanmıyorum, saat geç oldu, hafiftende üşendim. neyse böyle demiyim bana belli olmaz şimdi, yalan olmasın. yalan olmasın dediğime de bakmayın, istesem yalanın tillahını hiç umursamadan yapıştırırım nasıl olsa samimi dostum yok burda 😁😁) neyse.

günlük "dolmuşum ?" (bi ara numaralandır, ileride lazım olabilir)

şimdiye okulu bitirip askerden dönmüş 8 aylık hamile eşimin karnını seviyordum aına koyim ama gel gelelim zaten içine s*çacağımı bildiğim üni hayatımın 2. senesinde yetmiyormuş gibi bir de devlet kalacak yer masrafımı karşılasın diye kapı kapı geziyorum. olmadı. s*klenmedim. kraliyet ailesine mensup olduğum için lüzumu olmadığını düşünmüşler. doğrudur devlet babaya sözümüz yok. (neyse, burası puiv 😁😁) devamsızlığım allah katına ulaştı. sanırım iş bulmam, eve veya özel yurda çıkmam gerek. ulan zaten gerizekalıyım bir de çalışırken en az 5 dersten kalırım bu dönem, hadi hayırlısı. (y*rrak hayırlısı, öyle bir dünya yok) bugün sıradan olan şeyler dışında ufakta olsa bir farklılık yaşadım. bir film izledim. yine filmde genç bir insan kanserden ölüyordu (ulan nereden bana denk geliyo bunlar anlamıyorum. millet türlü türlü acılar çekerken benim ufak tefek şeylere sızlanmam hergün yüzüme vurulup duruyor. tamam yav anladık, var oluşsal sıkıntı dışında adam akıllı bir derdimiz tasamız yok) hayat bi kenara çekilip sessiz sakin yrrağı yememe de izin vermiyor anasını satayım. gerçi verse de benim öyle bir lüksüm yok, max 2 gün sonra cepteki para biter medine dilencisi gibi sokaklar dinlenmeye mahkum kalırım. film iyi güzel bu onca karmaşanın, kısıtlı zamanın ortasında pişman olmama sebep olmadı. (film "ben, earl ve ölen kız" arkadaşlar, belki izlemek isteyen olur, güzel dram filmi) şimdi bu filmi izlemem neden rutinimin dışında? çünkü çok film izlerim ama çok azı bittikten sonra beni hayal kurmaya iter. ne hayali kurdum peki? (şunu belirteyim puivdekiler için, bir süredir sadece gerçekleşme imkanı
olan hayaller kuruyorum çünkü öbür türlü vaktim boşa gidiyor ve olmayacak şeyler için gereksiz hayaller
kurmak artık beni çok ama çok incitiyor) çoğunlukla olduğu gibi gelecek yaşantımla ilgili ve film yüzünden bu gelecek baya bir dar zaman dilimiyle kısıtlı. askere gideceğim zamana kadar. hayal kurarken şunu farkettim, herşey güzel de ben aslında askere gidene kadar başıma ne kadar iyi şey gelirse gelsin hiçbirini anneme 1 kerecik sarılmaya değişmem, ne yani sırf beni mutlu ediyor diye tonla sorumluluğumu bırakıp gidip annememi sarılayım? en başta babam burda ne arıyon p*zevenk diyip beni döver dışarı atar. ulan buraya böyle yazınca birden lüzumsuz hayalimi sizinle paylaşma isteğim de kaçtı. (merak etmeyin benim için günlüğe yazacak kadar değerliydi tabiki ama sizin açınızdan öyle çokta matah birşeyler düşünmemiştim zaten) yav şimdi de günlük yazmaktan vaz geçesim var, hep böyle oluyor. zaten buraya yazıyor olmamın verdiği rahatsız edici bir his var. en iyisi bir deneme yazıp çıkayım ben, bari okuduğunuza deysin.

deneme (ilk denemeyi yazıp sonra başlık atmalıyım ama telefonum piç hamsilik yapıp geri dönüp başlık atayım derken agizima sçabilir, o yüzden sonuna yazarım)

birgün birgün bir çocuk eve de gelmiş herkes tok. açmış bakmış dolabı gram yemeğe dair birşey yok. gitmiş kardeşinin ensesine yabıştırmış tokatı. kardeşi n'apıyon sk kırığı demiş. bizim çocuk dolap niye bomboş lan demiş. kardeşi ben mi yedim herşeyi git içerdekilere sor demiş. bizim çocuk biraz mal olduğu için gitmiş araba teybi çalmış kendini yakalatıp içeri girmiş, oradakilere sormuş kim sömürdü ulan bizim dolabı diye. en arkadaki yataktan deli necati kalkmış kardeşim hiç mi birşey yok dolapta diye sormuş. bizim çocuk evet abi bomboş demiş. deli necati durumu yabıştırmış cevabı: dolap boşsa boştur a*ın evladı bunu sormak için hapse düşülür mü? açım açıktayım ondan girdim desen hadi neyse. bizim çocuk farz edelim ki onun için girdim abi, bi lokmada bana yemek verir misiniz gerçekten çok açım demiş. deli necati bu sefer gerçekten yabıştırmış cevabı; valla bizim dolap ta boş kardeşim, gel çok istiyosan benim yrramı ye...

"deli necati yargı dağıtıyor"

biliyorum arkadaşlar çok küfür ediyorum ama emin olun yazarken oluyor bu, gerçek hayatta da arada bir ederim ama yazarken kendime hiç mukayet olamıyorum. herhangi bir rahatsızlık verdiysem kusura bakmayın. puive yazmayı ve yazılanları okumayı seviyorum. hadi herkese iyi geceler !!! (bu kadardı işte)
  • 2
    hedap 25 gün önce
    a noktasından b noktasına varmakla başladı hayaller. bize öğretilen sadece düz bir çizgiydi. hep o düz çizgiyi hayal ederdik. yolun sadece iki nokta arasında olduğunu, ve yolun, yolu izlerken cama yapısan o nefesimizin buharının yapışmasiyla aldığımız keyifli seyirle biteceğini sanıyorduk. ama bazı kurallar vardı ve büyümek en büyük kuraldı, kural büyümekti, uymak bunun göstergesiydi. büyüdükçe a ve b noktası düz bir yol olmaktan çıkıp hayat çizgisi oldu. hayatının saniyeler içinde siyahla beyaz arasında ki kadar ince ve keskin bir çizgi gibi hızlı değişebileceğini, beyazın siyah-siyahın beyaz olmasının an meselesi olduğunu öğretti. hayat bazen yıllarca sürecek kadar uzun, bazen bir saniyelik hata ile saniyeler içinde bitecek kadar kısaydı.
    1
    diyosun 25 gün önce
    okumaya başlamadan önce bu yorumu gören olursa bunu okuyup çıkın arkadaşlar benimki vakit kaybı 😁
    0
    hedap 25 gün önce
    özet çıkarma konusunda iyiyimdir övünmek gibi olsun:))
  • 1
    bizanskurdu 25 gün önce
    sen hep yaz kardeşim
    0
    diyosun 25 gün önce
    beğendiysen ne güzel ama yinede fazla yazmıyım abi, ben yazınca sapıtıyom 😁

  • günlük

    Yazarların; hayatlarından deneyimledikleri olayları içeren, içten ve kardeş sevgisi niteliğinde yazılan yazılar, paylaşılan fotoğraflar topluluğu.

    19 takipçi

  • abone ol

  • moderatörler

    darkier


  • olayın başınızdan geçmesi ya da tanık olmanız yeterlidir.