9
başarılı bir mühendislik öğrenciliğinden, sözleşmeli erliğe... sizce ne yapmalıyım ?
herkese merhaba. sahuru yaptık, sahur sonrası içimi dökmek tavsiye almak istedim sizlerden. okuyupta gerçekten ciddi yorum yapacaklara şimdiden teşekkürler.

ilk olarak başlığı biraz açayım. küçük yaşlardan itibaren ailemin durumu oldukça iyiydi. babam o zamanlar dünyada yeni bulunan bir iş kolu üzerinden iş yapıyordu ve bunu şehirde ve türkiyede yapan 4-5 kişiden biriydi. (şuan dünyada inanılmaz derecede yaygın.) hangi şehir olduğundan veya işten bahsetmek istemiyorum, çok küçük bir ihtimalde olsa; "bu acaba bizim ... abi den mi bahsediyor" diyen tanıdıklar olabilir. meslek şuan neredeyse herkesin yapabileceği fakat bilgi ve inanılmaz iş gücü gerektiren bir meslek. orman ürünleriyle ilgili.

her neyse burayı uzatmak istemiyorum, konuyu getirmek istediğim yer; babam inanılmaz paralar kazandı, şehirde 4-5 yerden ev aldı. anneme bir araba aldı. bana "biraz büyüde beğendiğin bir arabada sana alalım" falan diyordu. bende çok seviniyordum doğal olarak ama hiç yokluk yaşamadığım için sanki bu normal bir şeymiş gibi geliyordu. vay be ne şanslıyım düşüncesi dahi geçmiyordu aklımdan. gel zaman git zaman, üniversiteye kadar kolejde okudum. işte her şey lise 1'de başladı. babam inanılmaz eli açık ve karşı taraf mutlu olsun da gerisi önemli değil kafasında birisi. kefillik, ele dağıtma derken derken bizim durum kötüye gitmeye başladı. kötüye gitme dediğim şuan türkiye ortalamasının kat kat üstü. düzelir dedik ben sürekli dua ediyordum, namazlarımı falan kılmaya çalışıyordum ama babamın kafasızlığından düzelmedi her geçen gün durum daha da kötüye gitti.

ilk olarak boşta duran evleri sattı. daha sonra, bir akrabamıza kefil olmuştu, bu şerefsiz akrabamız borcu ödemedi ve eski parayla 2 trilyon daha gitti. artık lise sona gelmiştim ve evimiz, arabamız birde annemin arabası kalmıştı. derken annemin arabası da satıldı. babamın borçları yine bitmedi. sürekli borç çıkıyor anasını. benim üniversite yaşım geldi ve şükür üniversiteye gönderecek parası vardı. üniversiteye başladık. bilgisayar mühendisliği bölümünü seçtim. üniversite adı veremeyeceğim yine küçük bir ihtimalde olsa belki çağrıştırma olabilir (tanıdıklar varsa).

hayatım o kadar mükemmel gidiyordu ki; 1 sene öncesine kadar programlama dili deseler aklıma ingilizce, italyanca gibi lisanlar gelirdi, o derece bilgim yoktu. bilgisayarda sürekli oyun falan oynardım. hatta şöyle söyleyeyim; modemin o dıııt dııııt sesiyle bağlandığı zamanlarda, kullandığımız kadar internet parası ödediğimiz zamanlardan beri bilgisayarla iç içeyim. her neyse ben bölümü çok sevdim ve inanılmaz şekilde çalışıyordum. başarıda gelmeye başlamıştı. 2 ay öncesine kadar hiçbir bilgim olmayan ben c programlama dili, photoshop, 3ds max ve e-ticaret vizesinde bölümde en yüksek puanı almıştım. allahım ne kadar mutluydum hâlâ düşündükçe sevinirim.

sınıfta herkes bana ders anlat ders anlat falan demeye başlamıştı. ünide resmen bir havam olmuştu. öyle asosyal falanda değilim, param var, dersler mükemmel gidiyor, tek başıma, başka bir şehirde eve çıkmışım, istediğim bölümde okuyorum...

ilk sene bu mükemmelliklerle bitti. babamın resmen gurur kaynağı olmuştum. (zamanında senden bir bok olmaz) demesinden dolayı bu durum beni daha da çok mutlu etmişti. babam açıkça benimle övünüyordu. gel gelelim ki, 2. sene açık bir şekilde "kendi hayatımı s.ktim" nasıl oldu bu ? tabii ki bir şeytan yüzünden.

ben öyle kız kız kız diye abaza takılanlardan değilim. kız dediğin sağı solu oynamayacak, aranmayacak, zor olacak yani namuslu edepli olacak. o yaşıma kadarda zaten düzgün kimse olmadığı için ciddi bir ilişkimde olmamıştı. birkaç kişiyle tanışmıştım onlarında niyetini anlayınca bırakmıştım. her neyse üniversitede tam hayallerimdeki gibi bir kız vardı. kimseyle konuşmuyordu, oturması kalkması... allahım ne kadar zarif, ne kadar kibar, ne kadar temiz bir kız bu !.. bu düşünceler sonucunda ilk sene bitmişti. 2. sene oldu ve kızla sınıflarımız birleşti.

benim derslerim iyi olduğu için sınıfta herkese hayrına ödev dağıtan biriydim. bunu neden yapıyordum, çünkü dersler bana resmen eğlenceli geliyordu. o millete yaptığım yardımlar bana sanki bir bilgisayar oyunu gibi geliyordu ve karşılığından kimseden de hiçbir şey beklemiyordum. işte gel zaman git zaman yine vizelere yakın bu kızı bana yönlendirdiler ve benden ders notları, ödev falan istedi. o kadar nazikti ki anlatamam. bende bu bahaneyle kendisiyle tanıştım. tanışmaz olaydım ! (burayı fazla uzatmayacağım) dünyanın en zarif kızı en hoş kızı, şeytanın efendisi çıktı. şeytan ne kelime, allah önce bu kızı yaratmış ardından, bu çok oldu deyip azaltıp şeytanı yaratmış olmalı. kızın geçmişinde sayamayacağım kadar erkek var. küçüğünden büyüğüne yaşlısından gencine !!! ulan bir insan lisede 2 öğretmenine birden oral sex yapar mı ? eniştesini ayartmaya çalışır mı ? okulda kimsenin neden konuşmadığını anlamıştım. şu iğrençlikleri yazmak bile ben iğrendiyor. her neyse bu o.... önde gideni hayatımı mahvetti. daha sonra öğrendimki büyü bile yapmış beni kendisine bağlamak için. kendisi itiraf etmişti. mükemmel giden hayatım tam anlamıyla bitmişti...

3. sene... artık dersleri sallamış, okula bile gitmiyordum. tek düşüncem bu kızdan kurtulmak. bırakamıyorum bir o..ya bağlanmışım resmen, nefret ediyorum ama bırakamıyorum. bir de kız hayatımda hiçbir erkekten görmediğim kadar küfürbaz. tamamen iğrençlik abidesi yani. fiziği yüzü falan çok güzel uzaktan izleseniz hayran kalırsınız ama içi... bu senenin yarısında vizelerin hepsinden kalmıştım finallerin çoğuna girmemiştim. lan üniversite bide paralı babamında durumu kötüye gdiyor ben ne yapıyordum ? sene sonu geldi. tüm derslerin hepsinden tek tek kaldım. babama dedim baba boşuna para vermeye gerek yok üniversiteyi bırakmak istiyorum. babam, ne istiyorsun onu yap ben sana güveniyorum dedi. bu söz o kadar içimi acıtmıştı ki, güvendiğin oğlun bir o... yüzünden hayatını skti ! adamın haberi yok.

o programlar, o projeler her şey boşaymış. şuan hayatımın en kötü günlerindeyim. imanım zayıf olsa intihar edeceğim. hatta çıkmaza girdiğim zamanlar ara ara düşünürüm bile. namazı bıraktım cuma yok birşey yok resmen boşa yaşamaya başladım. o s..rtük resmen benim eğitimimi geleceğimi çaldı. hayatımı bitirdi. şuan ne yapacağım hakkında en ufak bir fikrim yok. ben bu yaştan sonra ne işe yararım, ne yaparım ? keşke doğmasaydım. verilen onca emek, onca para, ben bu hale düşecek adam mıydım...

babamın durumu şuan hiç iyi değil. oturduğumuz evi de sattık, şuan elimizde kalan tek şey araba. kirada oturuyoruz. babam yine aynı işi yapıyor ama artık ne kendi yeri var ne de yanında o kadar çalışacak elemanı. ne de o büyük fabrikalara mal verecek gücü... iş yerinden gelen ev kirasına, evdekilerin boğazına gidiyor. size şunu açık söyelyeyim 9 aydır tek bir arkadaşımla bile buluşmadım. kimsenin telefonunu dahi açmıyorum. açsam ne diyeceğim ? kimle ne muhabbet edeceğim ?

zamanında parası yok diye üzüldüğüm, çevremdeki en yoksul insan bile şuan bir işte ve benden kat kat yüksekteler. buluşsam herkes bir amaç peşinde, ben ne yapıyorum ? hiç bir şey !

buraya kadar okuyandan allah razı olsun. beyler artık dayanacak gücüm kalmadı. sözleşmeli er olarak doğuya gitmeyi düşünüyorum. küçüklüğümden beri gelen o vatana hizmet, askerlere duyduğum saygı ve şuan bölümümle alakalı her şeyi yok ettiğim için önümdeki tek seçenek görünüyor. bir yandan da hiçbir bok başaramadığım için kendimi avutuyormuşum gibi. çünkü o kızı hiç tanımasam şuan eminim çok farklı bir yerdeydim. ama bir yandanda içimde kalan o asker heveside ağır basıyor. alacağım maaş ne kadar 3,5 en fazla 4 bin. kendime yediremiyorum ben bu bitmişliği. hayallerim vardı, hedeflerim vardı. her birine emin adımlarla ilerliyordum. şimdi ne oldu, kendimi kandırıp doğuya gidip ölmek istiyorum. intihar etmiyorum ama doğuda ölürsem şehit olurum diye kendimi kandırıyorum. lan sanki allah bilmiyor mu içimi ? sanki o kızı tanımasam askerliği bile bedelli yapmayacak mıydım ? en azından içim rahat etsin diye ıkılı sıkıla kısa dönem yapmayacak mıydım ?

kısaca beyler, hayatımı sktim ve bana tanınan imkanları değerlendiremedim. yaşamayı bile hak etmiyorum. sözleşmeli er olup, hattımı değiştirip, çevremdeki herkesle muhabbeti kesip, geri kalan hayatımı asker olarak geçireceğim gibi görünüyor. ne diyorsunuz ? sizce ne yapmalıyım ?

okuyan, yarıda bırakan, cevaplayan herkese teşekkürlerimi sunuyorum.
  • 1
    oxygen 6 ay önce
    sonuna kadar okudum, az önce imsak kesilmemiş olsa sigara içmediğim halde gidip bir paket sigarayı yiyip gelirdim.

    durum çok kötü kardeşim haklısın, ama ben senin yerinde olsam bir şekilde eğitim içerisinde kalmaya çalışırdım. bilirsin yatay geçiş muhabbetleri falan. imkan varsa denemeye değer derim. daha sonra pişman olup tekrar okumak istesen her şey çok daha zor olacak. imkanların varken hala denemeye değer. parlak bir zekan varmış anladığım kadarıyla o zekanı yine 'vatan, millet, sakarya' adına bilimde kullanmalısın.
    2
    yanlissecim 6 ay önce
    bir şeyi hemen anlayabiliyorum hatta şöyle söyleyeyim; 1 gün sonra veri tabanı vizesi vardı ve sadece o gece çalıştığımda ba almıştım. fakat şuan yaptığım her şey boşa gitti kendi eşekliğim yüzünden. üniye devam etmeyi düşünüyorum ama bu yaşta tüm tanıdıklarım mezun olmuş bir yerdeyken hatta yaşça küçükler üniyi bitirmek üzereyken tekrar üni okumak insan içine çıkamayacak bir hale getirir beni. diğer bir yoldan ölene kadar aklımda içimde bir yerlerde gıpta olarak mühendislik kalıcak. yani her koşulda sapasardım. sözleşmeli er olsam da inanıyorum ki yapılacak ne varsa yapıp kısa sürede yükselebilirim, gücüm kuvvetim yerinde çok şükür. eğer ki orada işler öyle yürüyorsa tabi. okuduğun için teşekkürler.
    0
    oxygen 6 ay önce
    sanmıyorum öyle bir yükselme olduğunu. en fazla onbaşı falan olunur heralde. yaşın hiç bir engeli yok. 2 yıl önce 43 yaşında evli çoluğu çocuğu olan bi abi tıp fakültesini bitirmişti. adam 20 yıl önce kazanmış bırakmış daha sonra ticarete falan atılmış içinde kalmış olacak ki aftan yararlanıp okudu şu an doktor. yaşın bir önemi yok bunun seni utandıracak bir tarafı olmamalı. sonuçta lise tarzında bir şey değil bu üniversite. defalarca üniversite okuyanlar var. 2 tane farklı önlisans bölümü okuyup geçen yıl hemşirelikten mezun olanı biliyorum. liseden sonra okumayıp 30 yaşında olduğu ve ambulans şoförü olduğu halde üniversiteyi bitirmeyi çalışanı da. eğitimi bırakmak için yaş bir bahane olmamalı.
    1
    sadurra 6 ay önce
    bildiğin, sevdiğin bir iş varken doğuya sözleşmeli er olarak gitmek bana hiç mantıklı gelmedi. gerçi anlattığına göre zaten psikolojik bir bunalım içindesin ve mantık pek umurunda değil sanırım. yani mühendislikle ilgili bir bilgim yok maalesef bu üniversite işleri nasıl yürüyor gerçekten pek bilmiyorum ama ''senden yaşça küçükler üniyi bitirmek üzereyken tekrar üni okumak'' seni insan içine çıkılmayacak bir hale getirmez. çoğu şey için geç değildir. sana 'geç' gelmesinin sebebi içerisinde bulunduğun bunalım. buna benzer bir 'geç kaldım' hissini ben de yaşadım ama sonra bu hissin mantıklı olmadığını anladım. uzman olduğun bir alanın, yeteneğin ve zekan varken 'er olmak' kendini harcamaktır bence. ben ne insanlar tanıyorum sırf istediği alan için yıllarca çabalayan. örnek verecek olursam bir oyuncu babasının isteğiyle odtü de mühendislik okuyup iyi bir ortalamayla mezun oluyor ve ardından diplomayı babasına verip oyuncu olmaya gidiyor. oluyor da. kendisi 'hallederiz aş' gibi repliklerle tanınır :) sen şu an üniversiteye tekrar başlasan 'sevdiğin bir şey' yapacağın için bu sana en büyük motivasyon kaynağı olacaktır. ki şu an bildiklerinle de üniversite okurken de ek olarak bir iş bulup maddi olarak da rahatlayabilirsin. yani sevgi sana motivasyon verecek motivasyonsa sevdiğin şeyi yapmak için alternatifler oluşturacaktır.

    içinde ukde kalmasın istiyorsan kendini harcamamalısın bence...
  • 0
    iloveimagine 6 ay önce
    üniversite 1in iyimis temel iyi bence para biriktir biraz sonra üniversite sinavlarina hazirlan (universiteyi biraktiysan) bu isler egitimsiz olmuyor.elindeki imkanlari değerlendirmemis olabilirsin.ama fırsatlar hala var,hersey senin elinde.bir de cok güzel hayat dersi aldın.ilerde hemen evlenmessin.bunlar neden basima geldi diyorsan gecmisini sorgula derim illa hata yapmasındir yada onemsemedigin bir hata baskasini kotu etkilemis olabilir.ayni seyi baban icinde söylüyorum belalarin ust ustr bulmasi hayri alamet değil
  • 0
    magic 6 ay önce
    sonuna kadar okudum
    tam anlamadım şu an kaç yaşındasın ama tavsiyem okul ve şehir değiştir hatta mümkünse ailenin olduğu şehre taşın böylece masrafları da azaltmış olursun eğer okulu bıraktıysan da tekrar başla. güzel bir bölüm, on iki sene okudun oraya gitmek için, bir o. için hayatını yakma. bilgisayara yeteneğin varmış ben olsam geri dönmezdim. askerlik zor iş onu zaten boşver.

    magic tarafından 6 ay önce düzenlenmiştir.
  • 0
    gaddarus 6 ay önce
    sonuna kadar okudum..geçmiş olsun..

    sana tek tavsiyem o son satırlarda saydıkların intihar gibi şeyler geçmişine bakınca pek hoş değil bir kız hayatını mahvetti diye sende iyice içine etme..sıfırdan başla..anlattığına göre bilgisayarda yazılımda yeteneğin var ve bir amaç edin yeni bir üniversite yeni bir şehir ve yeni bir arkadaş ortamı yap geçmişi unut..yazılımda kendini geliştir git bir yazılım şirketine başvur yarım gün de olsa çalış kendini geliştir ve yükselmeye bak..kısacası kendini nerde görmek istiyorsan oraya gelmeye çalış..hatta psikolojik destek de almanı tavsiye ederim..tabi bu saydıklarım kolay değil ama insan isterse yapar..inşallah hayata tekrar tutunup kendini geliştirip iyi bir yazılımcı olursun..

    insanlar hata yapabilir baban hata yapmış olabilir ama unutma ki çocukluğunu çok şanslı bir insan olarak geçirmişsin ve bunu da babana borçlusun..sende belki ileride baba olucaksın ve çocuğunun çok iyi bir çocukluk geçirmesini isteyeceksin ve bunun içinde maddi durumun iyi olması lazım..baban hata yapmış olabilir ama sen babanın yaptığı hataları yapmayacaksın.. son olarak bir karar verirken bazen aileni de düşün çünkü sen iyi olursan onlarda iyi olur sen kötü olursan onlar senden daha da kötü olur.. (hayatının geri kalanında başarılar dilerim..)
  • 0
    yondaimehokagesama 6 ay önce
    hangi üniversite?
  • 0
    analizan 5 ay önce
    kardeşim sonuna kadar okudum, öncelikle allah yardımcın olsun. yazında olumsuz görülen ama aslında umudun hala senin için bitmediği bir yer var ' herkesin bir amacı var ben ise onlarla ne konuşacağım' diyorsun ya; kaç yaşındasın bilmiyorum fakat hiç bir şey için geç olmadığına emin olabilirsin. insan hayattan haz almak için ve amaçları için yaşar. eğer kendine makul ve mantıklı hedefler amaçlar seçebilirsen ve o yolda ilerlersen herşey düzelebilir. amaçlarına yaklaştıkça haz alırsın ve dünya senin için yeniden dönmeye başlar. fakat doğuda sözleşmeli askerlik planın konusunda şu an ki siyasi duruma bakacak olursak pek mantıklı ve makul değil hem geçmişindeki maddi ve manevi rahatlığından hemde özel üniversitede okumuş biri olarak askerliğe adapte olamazsın bu durumlarda zaten çok riskli olan meslekte başarısız olmana sebep olacaktır. eğer lise temelin sağlamsa yaşadığın şehirdeki devlet üniversitesinde ortalama bir bölüm okuyup aynı zamanda part time bir işte çalışarak yeni amaçlar edinebilirsin. şunu da unutma intihar korkakların işidir, saçma gelebilir bu söyleyeceğim belki ama bir kız yüzünden tüm hayatını değiştiren biri korkak olamaz olsa olsa fazla duygusal ne naif olur. allah tekrar yardımcın olsun.


  • puivesor

    Puiv üyelerine sorular sorulan bölüm.

    219 takipçi

  • abone ol

  • moderatörler

    mortal

    garavel
    hellomyfriend
    • soracağınız soruyu başlığa tam olarak yazın
    • soruyu yarım bırakıp içerikten devam etmeyin
    • soru cümlesi olmayan başlıklar açmayın
    • belli bir konudaki soruyu ilgili bölüme sorun (örnek: tarih)


popi yükleniyor...

popi yükleniyor...

pupu yükleniyor...

pupu yükleniyor...

tepe yükleniyor...

tepe yükleniyor...