5
kendisinden ayrıldı diye sevgilisini 6. kattan aşağı atmak
ben fizyoterapistim bilen bilir.

zaten bizim kadar kaç tane meslek dalı hastaların hikayelerini dinleyip, onların acısını paylaşır ki? her gün 45 dakika 1 saat onların hikayelerini dinledikçe yıllardır arkadaş gibi oluyosunuz.

bir süredir geçici olarak hasta alıyordum. bugün son günümdü ve pek çoğu gitmeseydin derken seviliyor olabilmek beni mutlu etti.

bir hastamın hikayesini hele de izni olmadan anlatmak istemezdim. ama beni o kadar üzdü, derinden yaraladı ki anlatamam. aslında ne acılar ne acılar var, nişanlıyken düşüp felç geçirdi diye terkedilen mi dersin, karşı taraftaki ayyaşın yüzünden kaza geçirip beyin hasarı yaşayan ufacık çocuk mu dersin, patronun daha çok para kazanma hırsı sonucu kolunu bacağını kaybeden mi dersin... ama bu insanlar bi şekilde hayata tutunmaya çalışıyorlar. yaşlı da olsalar genç de olsalar bir şekilde mutlu olabilmek adına ellerinden geleni yapıyorlar. genç yaşında 19 ağustosta beyin felci geçiren hastama "yüzüğünü kim aldı" diye sorduğumda gururla "kendim aldım" diyebiliyorsa, sebebinin bulunamadığı bir nedenden dolayı görme yetisini dahi kaybedip bütün bedeni felç geçirmişken şu an yalpa yalpa bile olsa koşuyosa bu insanların nasıl güzel insanlar olduklarını gösterir.

burada görmeyeceğini düşünerekten bu hikayeyi sizlerle paylaşıyorum. etik mi değil mi emin değilim. ama eğer bir gün bu yazıyı okursan üzülme ve bana kızma. bu yazıyı insanlarda farkındalık oluşturmak için paylaşıyorum. yıllardır üzerinde düşünüp üzüldüğüm bir konu: önce bir insana, ve bir kadına şiddet konusu.

neyse asıl konumuza geri dönelim:

düşün 19 yaşındasın. (burda herkes genelde o civarda zaten.) büyükşehirlerden birinde, kuaförün var. ayaklarının üzerine kendin basabiliyosun. bana, ona veya bir başka erkeğin egemenliğine muhtaç değilsin. hürsün, bir işin bir zanaatın var. çoğu erkeğin korktuğu bir şeye kendini koyup kendi işini çevirme derdindesin.

6 7 aydır da bir sevgilin var. olay nedir bilmiyorum ama sırf ondan ayrıldın diye o erkek müsveddesi, çöp, insancık kendisi gibi olan annesini babasını abisini amcasını bir sürü kişiyi toplayıp geliyor hepsi seni toplanıp dövüyor. yazarken çok basit, dövüyor. yazmaya bile elim varmıyor, 6. kattan seni aşağıya atıyorlar. dikkat ettiniz değil mi? 6. kattan, aşağı, atıyorlar.

komada kalıyosun, hayati tehlike geçiriyosun, akciğerler falan pert, belden aşağısı tutmuyor, ayakların paramparça kırılmış...

ben bu hikayeyi yeni öğrendim ve o kadar üzüldüm ki anlatamam... son seansta onu tedavi etmeye çalışırken, aklım nasıl olabilirkideydi... şu an ayak bileği donmuş halde her yer çiviyle sabitlenmiş, dizler 90°den fazla bükülmüyor, zıplaya zıplaya da olsa yürüyebiliyor. şimdilik tekerlekli sandalyeye mahkum. ve çok ciddi acılar çekiyor. biz çalışırken o kadar çok acısı var ki bağırmasından millet gelip bakıyor ne oluyor diye.. dokunmakla bile bağırıyor ki ben ona acıdığını biliyorum diyorum ama gerçek şu ki, anlamam mümkün değil..

kız arkadaşımı düşünüyorum. nazar değmesin 6.5 7 yıldır beraberiz. o beni terk etse ben gidip onu camdan aşağı atamam ki. canım dediğim ciğerim dediğim kıymet verdiğim diken batsa üfleyerek çıkartmaya çalışacagım o değerli insanı camdan aşağı mı atacağım? şaka gibi ya inanamıyorum ki...

bu çöpler, bu insancık yavruları nasıl olur da bunu yapıyor aklım kalbim mantığım almıyor... sizler en ağır cezaları hak ediyosunuz. bir insana böyle bir şeyi yapmak, hele de kabaran erkeklik duygularıyla bir kadına bunu yapmak, yerin dibine sokulup üzerinize kızgın yağ dökülse az.

son olarak, sevgili hastam, eğer bu yazıyı okuduysan sana diyeceğim o ki: bir daha karşılaşmamız muhtemelen imkansız. biliyorum ki sen en kısa zamanda iyileşip ayağa kalkacaksın. umutsuzluğa düşersen seni ilk kez cihazsız ayağa kaldırdığım günü hatırla. "yapabilirmişim ya korkuyordum" demeni hatırla. eskisi gibi ayaklanıp, kuaför dükkanının kapısını tekrar açıp eski günlerine döneceksin. ben belki unutacağım ama sen beni unutma.
  • 4
    darkier 22 gün önce
    okudum, bilmediğimiz neler neler oluyor şu memlekette tekrar ve tekrar anladım. gerçekten çok üzücü. nasıl bir mantalitedir aklım almıyor! umarım hastan ve bu gibi duruma düşmüş bilmediğimiz herkes tekrar normal hayatına döner.
    1
    oxygen 22 gün önce
    inşallah. keşke üzülmekten başka da bir şeyler gelse elimizden
    1
    huseyinargun 22 gün önce
    keşke


  • hayata dair

    Bu bölümde ibretlik hikayeler ve komik paylaşımları bulabilirsiniz..

    123 takipçi

  • abone ol

  • moderatörler

    gaddarus

  • bölüm kuralları

    • bölümü takip etmeyi unutmayınız..!
    • konu dışında paylaşım yapmak yasaktır..
    • reklam amaçlı paylaşım yapmak yasaktır..
    • bölüm ile alakasız paylaşım yapmayınız..başlıklarınızı her zaman ilgili bölüme açınız..
    • küfür ve +18 başlıklar yasaktır..
    • +18 başlıkları +18 içeriği işaretleyerek paylaşınız..

popi yükleniyor...

popi yükleniyor...

pupu yükleniyor...

pupu yükleniyor...

tepe yükleniyor...

tepe yükleniyor...