0
hissedemediğim yaşımdayım
son dönemde birşey fark ettim; inanılmaz boş yaşıyorum. okula gidip gelmek dışında hiçbir aktivitem yok, 6-7 arası yatıp 5 te kalkıp derse gidiyorum. ne lan bu amip gibi yaşamaya başladım. sarıcağım ilgimi çeken hiçbirşey yok boşlukta hissetmişizdir hepimiz zaman zaman ben son 1 yıldır her an bunu hissetmeye başladım. acaba bu durumda olan bir benmiyim.


paylaşmak istedim.
  • 0
    maximtsigalko 8 ay önce
    son 5 aydır aynısını yaşıyorum gelip geçiçi şeyler bunlar
    0
    bobina 8 ay önce
    umarım
  • 0
    oluroylearada 7 ay önce
    kendine rutinini değiştiricek bi meşgale bul.mesela ilgin varsa spora gidebilirsin.
  • 0
    ignelifici 7 ay önce
    hoşuna giden şeylerle vakit geçirmeye bak motivasyonunu yükseltir.
  • 0
    bodurzurafa 7 ay önce
    dostum sen yaşamadan ölmüşsün.
  • 2
    yaabakmabana 7 ay önce
    okulla bir bağlantım kalmasa da böyle hissediyorum. yaşananlar, insanları hissizleştiriyor. balici olsaydım bu kadar uyuşamazdım herhalde. her yerde kan her yerde savaş, açlık, taciz, tecavüz, ölüm, çığlık, umut... tabii ya umut olmazsa olmaz. zaten ne demişler: umut fakirin ekmeğidir...
    depresyona girmiş gibiyim, insanlarla ne bir iletişim kurabiliyorum ne de kurmak istiyorum. tüm her şey tek frekansta sanki... farklı bir boyutta gibi, herkesi görüyorum herkes de beni görebiliyor. ama çevremle aramızda iletişim yok. dokunabiliyorum, hissedebiliyorum ama bir şeyler var boğazımda.
    konuşamıyorum. belki de artık fazlalık olduğumdandır.
    önceleri insanları mutlu edince ben de mutlu olurdum. aslında insanın tabiatı gereği böyle... mutlu edince mutlu oluyorsun. ama artık ben en ufak bir şey hissetmiyorum. iç dünyam nasırlanmış gibi... hani gülümsesem içten değil ağlasam da gerçekten ağlayamıyorum.
    artık hiçbir şey için yaşamadığımı anladığımda, hayat her şeyden daha anlamsız geldi. belki de yeni arayışlar içinde olmalıyım. ne bileyim dünyayı gezmek, dil öğrenmek ya da herhangi bi şey işte. ama o da olmuyor. sanki ne kendime ne de diğerlerine faydalı olabilecekmişim gibi... bazen düşünüyorum. lan bitki olsam en azından oksijen tüketmem bi işe yararım. ama şimdi ülkeye çalışmak gibi bi amacımda yok. zaten anasını sktiler ülkenin...
    ne bileyim, hayatımdaki tek eğlencem sanırım başka insanların düşüncelerini tahmin etmek ya da onlara çözümler sunmak gibi bir şey. gelen geçene ne yapması gerektiği konusunda tavsiye veriyorum. ara sıra deneme türü şeyler yazıyorum. kan bağısı yapıyor(du)um. (kansızlığım çıktı artık vermiyorum) ya da huzurevine falan giderdim çok nadir olsa da boş bulunduğum zamanlarda.
    ama artık bir şey farkettim. sadece kendimin gereksiz değil tüm insanlığın gereksiz olduğunu... lan ne farkedecek koskocaman evren minnacık bizler için yaratılmış öyle mi? o zaman bi güneş sistemi olsaydı diğerlerini sklemeseydi yaratıcı... gördün mü neresinden tutarsan tut bir anlamsızlık kalıyor elinde. hayat boş...
    bunu herkes biliyor, dostum. ama biz yapımız gereği ona anlam bulmak için yanıp tutuşuyoruz. belki de bu yüzden... işte tam bu yüzden boşluk hissediyoruz. belki de asıl bulmak istediğimiz şey hiçliktir. insanlar yaşamak için tutunuyorlar. bir dala... bir kişiye...
    ama onlar da yitip gittiklerinde tekrar anlam kazandırmaya çalışıyorlar.
    olmuyor.
    anlam yükleyen biz, insanlarız.
    bu hayata, koskoca evrende insanlığın baz alınarak tasarlandığı şu kusursuz (!) evrende ne gibi bir anlam bulabileceğiz ki?
    ben ölünce, sen ölünce ne değişecek? koca bir hiç. kim ölürse ölsün, izleri siliniyor yavaş yavaş. bizi hatırlayan son kişi öldüğünde, hiç yaşamamış olacağız. artık hatırlanmadığımızda... artık biri bizi hatırlamadığında... eskide kalanların, tüm yaşanmışlıkların bir ölü için ne anlamı olacak? toprağın altında cansız bir bedenden başka...

    edit: oha ne yazmışım be.
    yaabakmabana tarafından 7 ay önce düzenlenmiştir.


  • dertleşme

    Gelin dertleşelim

    10 takipçi

  • abone ol

  • moderatörler

    quera

    mrthracian

popi yükleniyor...

popi yükleniyor...

pupu yükleniyor...

pupu yükleniyor...

tepe yükleniyor...

tepe yükleniyor...