2
endüstriyel
emektar babanın, edebi kızı.
fiskos sehpasında yıllanan dantel misali
lisanım da bir cümlecik, dimağım hep behçet.
sayende edebiyat yaptığımdan olsa gerek..

atık, bir anadolu şehrinin çomarı şimdi
öylesine asimile ve bir o kadar sıradan
kimler hangi dağları delerek geçti bu diyardan
içtiği sudan, güldüğü andan, çizdiği gök kuşağından..

ölür, bir çocuk şimdi.

- dehr

bu içeriğe henüz yorum yapılmamıştır.



  • şiir defteri

    Buraya şiir gelecek

    8 takipçi

  • abone ol

  • moderatörler

    oxygen

    dehr
  • amatör şiirleri kabul etmiyoruz.


    açılan içeriklerin ismi şiir - şair şekline uygun olarak yazılacaktır. bunun dışındaki paylaşımlar kaldırılacaktır

popi yükleniyor...

popi yükleniyor...

pupu yükleniyor...

pupu yükleniyor...

tepe yükleniyor...

tepe yükleniyor...